به گزارش پول و تجارت سیدحمید حسینی، عضو هیات نمایندگان اتاق ایران در پاسخ به اقدام اخیر اتحادیه اروپا نوشت:
بسمه تعالی
اقدام اخیر اتحادیه اروپا در قرار دادن نام اینجانب در فهرست تحریمها، مایه تأسف عمیق و نشاندهندهٔ یک سوءبرداشت بنیادین از نقش و جایگاه بخش خصوصی ایران است. این تصمیم بر پایهٔ خلط آشکار میان «تشریحِ یک واقعیت» و «تعیین یا ترویجِ آن» شکل گرفته و فرسنگها با کارنامهٔ پنج دهه فعالیت اقتصادیِ اینجانب فاصله دارد.
بهعنوان یکی از بنیانگذاران اتحادیه صادرکنندگان فرآوردههای نفت، گاز و پتروشیمی ایران (اوپکس) و فعال در اتاقهای بازرگانی مشترک، باور همیشگی من این بوده است که «تجارت، زبان مشترک ملتها و سازندهٔ پلهای صلح است». ترویج هرگونه ترتیبِ محدودکننده در عرصهٔ اقتصاد، با کل فلسفهٔ وجودی و مأموریت کاری من در تضاد است.
۱. خلط میان توصیف یک واقعیت و آمریت در آن
مبنای استناد اتحادیه اروپا، اظهارات اینجانب در گفتوگو با رسانههای بینالمللی است. در آن گفتوگو، من در جایگاهِ یک نمایندهٔ صنفی و تحلیلگرِ اقتصادی، شرایط و سازوکاری را که از سوی نهادهای حاکمیتی وضع شده بود، تشریح و گزارش کردم. تشریحِ یک سیاستِ موجود، نه بهمعنای طراحی آن است، نه اجرای آن و نه ترویج آن.
بخش خصوصی و تشکلهای صنفی ایران هیچ جایگاه، اختیار یا ابزاری در تصمیمگیریهای حاکمیتی، نظامی و ناوبری در تنگهٔ هرمز نداشته و ندارند. انتساب یک سیاست حاکمیتی به فردی که نه آن را وضع کرده و نه قدرت اجرای آن را دارد، خطای فاحش حقوقی و تحلیلی است. گزارشگری و تحلیلِ یک واقعیت، کارِ روزمرهٔ هر نهاد اطلاعرسانِ اقتصادی و هر تحلیلگری در جهان است؛ تبدیل آن به «ترویج»، وارونهسازیِ معناست.
۲. مخالفت همیشگی با تحریم و انزوا
اینجانب در تمام دوران فعالیت خود همواره مخالف هرگونه تحریم، انسداد و انزوای اقتصادی بودهام. باور صلب من، حرکت در مسیر اعتدال، تعقل و حفظ پیوند میان ایران و اقتصاد جهانی است. تحریمِ فعالی که عمرش را صرف مبارزه با اثرات ویرانگر تحریم بر معیشت مردم و صیانت از ساختار تولید کرده، تناقضی آشکار با شعارهای تعاملگرایانهٔ خودِ اروپاست.
۳. تلاش برای ساختن پلهای گفتوگو با اروپا و جهان
کارنامهٔ من در فعالسازی اتاقهای بازرگانی مشترک با کشورهای اروپایی، اعزام هیئتهای تجاری و تسهیل روابط بخش خصوصی، گواه باور عمیق من به دیپلماسی اقتصادی است. در سختترین شرایط، مأموریت خود را حفظ کانالهای رسمی و شفاف اقتصادی دانستهام — دقیقاً برای آنکه فضا برای رشد اقتصادِ غیرشفاف بسته شود؛ هدفی که با تحریمِ امروز، تضعیف میشود نه تقویت.
۴. محکومیت اقدام اتحادیه اروپا و ضرورت بازنگری
این اقدام را محکوم میکنم و آن را آسیب به آخرین پلهای گفتوگوی اقتصادی میان ایران و اروپا میدانم. اتحادیه اروپا خود بر این فلسفه بنا شد که تجارت و وابستگی متقابل، جایگزین منازعه میشود. تحریمِ یک مدافعِ همین منطق، نه به هدفی سیاسی خدمت میکند و نه با پیشفرضهای بنیادینِ خودِ اروپا سازگار است.
توقع مشروع جامعهٔ کارآفرینی این است که سیاستگذاران اروپایی میان اختلافات سیاسیِ دولتها و سرمایهٔ انسانی و اقتصادی یک ملت تمایز قائل شوند و به منطق دیپلماسی و واقعیتهای میدانی بازگردند.
پاسخ ما بهعنوان خادمان صنعت نفت و اقتصاد ایران، صیانت از سرمایهٔ انسانی، صلحطلبی و توسعهٔ تعاملِ سازنده و مبتنی بر احترام متقابل با جهان خواهد بود؛ چرا که تمدنها با ساختن دیوار ماندگار نمیشوند، بلکه با ساختن پل جاودانه میگردند.
سید حمید حسینی
فعال اقتصادی
سخنگو و از بنیانگذاران اتحادیه صادرکنندگان نفت، گاز و پتروشیمی
دیدگاهها