گوگل برای تأمین برق مراکز دادهی خود به سراغ فناوری جدیدی رفته است که با تبخیر سنگهای فوقداغ، امکان استخراج انرژی از اعماق زمین را فراهم میکند.
گوگل برای تأمین برق مراکز دادهی خود به سراغ فناوری جدیدی رفته است که با تبخیر سنگهای فوقداغ، امکان استخراج انرژی از اعماق زمین را فراهم میکند.
گوگل با امضای قراردادی با شرکت کوایز انرژی (Quaise Energy)، قصد دارد بخشی از برق موردنیاز مراکز دادهی خود را از نیروگاه زمینگرمایی پیشرفتهای تأمین کند که با استفاده از گرمای سنگهای فوقداغ اعماق زمین کار میکند. این توافق، گامی در مسیر تجاریسازی فناوری جدیدی محسوب میشود که میتواند محدودیتهای حفاری سنتی را با استفاده از امواج الکترومغناطیسی برطرف کند.
براساس گزارش نیواطلس، گوگل توافق کرده است ۵۰ مگاوات برق پیوسته از پروژهی ابسیدین (Project Obsidian)، نیروگاه زمینگرمایی کوایز در ایالت اورگن آمریکا، خریداری کند. انتظار میرود این نیروگاه از سال ۲۰۳۰ یا حتی زودتر، برق موردنیاز زیرساختهای مراکز دادهی گوگل در شهر دالز و شبکهی برق اطراف آن را تأمین کند.
افزایش تقاضا برای پردازشهای هوش مصنوعی، توسعهی خدمات ابری و گسترش زیرساختهای دیجیتال، مصرف برق مراکز داده را بهشدت افزایش داده است. برخی از مجموعههای بزرگ دیتاسنتری بهتنهایی به صدها مگاوات برق نیاز دارند؛ موضوعی که فشار قابلتوجهی بر شبکههای برق وارد میکند و شرکتهای فناوری را به جستوجوی منابع جدید انرژی واداشته است.
درحالیکه برخی شرکتها برای تأمین برق پایدار به ساخت نیروگاههای هستهای یا راهاندازی مجدد تأسیسات قدیمی روی آوردهاند، گوگل با همکاری کوایز انرژی، مسیر متفاوتی را دنبال میکند.
نیروگاههای زمینگرمایی با بهرهگیری از حرارت درون زمین برق تولید میکنند؛ اما استفاده از این انرژی تاکنون عمدتاً به مناطقی محدود بوده است که منابع گرمایی در فاصلهی نسبتاً کمی از سطح زمین قرار دارند.
کوایز درحال توسعهی فناوری است که با استفاده از امواج الکترومغناطیسی پرقدرت، سنگهای سخت را ذوب و تبخیر میکند تا امکان حفاری تا عمق ۲۰ کیلومتری زمین فراهم شود
یکی از دلایل این محدودیت، دشواری حفاری در اعماق زیاد است. تجهیزات حفاری متداول در دماهای بالاتر از ۲۰۰ تا ۲۶۰ درجهی سانتیگراد با مشکلات جدی مواجه میشوند. در چنین شرایطی، گرمای شدید میتواند به متهها، قطعات آببندی و تجهیزات الکترونیکی داخل چاه آسیب برساند و ادامهی حفاری را پرهزینه کند.
شرکت کوایز در تلاش است با توسعهی فناوری جدیدی، امکان حفاری تا عمق ۲۰ کیلومتری پوستهی زمین را فراهم کند؛ جایی که دما میتواند به ۵۰۰ درجهی سانتیگراد برسد.
فناوری کوایز به دستگاهی به نام ژیروترون (Gyrotron) متکی است؛ نوعی لامپ خلأ پرقدرت که میتواند امواج الکترومغناطیسی با فرکانس بالا در محدودهی میلیمتری تولید کند. این فناوری ابتدا در اتحاد جماهیر شوروی توسعه یافت و بعدها پژوهشگران مؤسسهی فناوری ماساچوست از آن برای گرمکردن پلاسما در تحقیقات همجوشی هستهای استفاده کردند.
در روش پیشنهادی کوایز، امواج پرقدرت ژیروترون به سنگهای سخت تابانده میشوند و با افزایش شدید دما، آنها را ذوب و تبخیر میکنند. مواد حاصل نیز با کمک جریان گاز از چاه خارج میشوند. بهاینترتیب، برخلاف روشهای معمول، برای نفوذ به لایههای سنگی نیازی به تماس مستقیم متهی مکانیکی با سنگ نیست.
یکی از مزیتهای دسترسی به اعماق بسیار داغ زمین، امکان استفاده از آب در حالت فوقبحرانی است. آب در دمای بالاتر از حدود ۳۷۴ درجهی سانتیگراد و فشار کافی وارد این حالت میشود و ویژگیهای فیزیکی متفاوتی پیدا میکند که انتقال انرژی را کارآمدتر میسازد. به ادعای کوایز، استفاده از این شرایط میتواند میزان انرژی قابلاستخراج از هر چاه زمینگرمایی را تا ۱۰ برابر افزایش دهد.
درصورت موفقیت فناوری حفاری فوقعمیق، نیروگاههای زمینگرمایی دیگر الزاماً به مناطق آتشفشانی یا مناطقی که گرمای زمین به سطح نزدیک است محدود نخواهند بود و امکان ساخت آنها در مناطق بسیار بیشتری فراهم میشود.
البته دستیابی به چنین هدفی همچنان به توسعهی بیشتر فناوری حفاری و اثبات صرفهی اقتصادی آن در مقیاس تجاری وابسته است.
پروژهی ابسیدین در دامنهی جنوبی آتشفشان نیوبری در ایالت اورگن ساخته خواهد شد. این منطقه بهدلیل نزدیکبودن منابع گرمایی به سطح زمین، شرایط مناسبی برای توسعهی نیروگاه زمینگرمایی فوقداغ دارد.
کوایز قصد دارد پروژه را در دو مرحله اجرا کند. در فاز نخست، حفاری با تجهیزات متداول انجام خواهد شد تا نیروگاه به منابع گرمایی فوقداغ دسترسی پیدا کند. در مرحلهی دوم، تجهیزات اختصاصی مبتنیبر امواج میلیمتری برای توسعهی حفاری در اعماق بیشتر به کار گرفته خواهند شد.
به ادعای شرکت کوایز، فناوری حفاری با امواج الکترومغناطیسی میتواند میزان انرژی استخراجشده از هر چاه زمینگرمایی را تا ۱۰ برابر افزایش دهد
هدف نهایی، تولید برق پایدار و شبانهروزی است؛ ویژگی که برای مراکز داده اهمیت زیادی دارد، زیرا برخلاف نیروگاههای خورشیدی و بادی، تولید برق زمینگرمایی به تغییرات روزانهی نور خورشید و سرعت باد وابسته نیست.
توافق گوگل و کوایز در شرایطی صورت میگیرد که شرکتهای بزرگ فناوری برای پاسخگویی به نیاز روزافزون مراکز داده به برق، بهدنبال منابع انرژی پایدار هستند. بااینحال، فناوری تبخیر سنگ با امواج میلیمتری هنوز به مرحلهی بهرهبرداری گستردهی تجاری نرسیده است و موفقیت پروژهی ابسیدین میتواند یکی از نخستین آزمونهای مهم آن در مقیاس نیروگاهی باشد.
گوگل با امضای قراردادی با شرکت کوایز انرژی (Quaise Energy)، قصد دارد بخشی از برق موردنیاز مراکز دادهی خود را از نیروگاه زمینگرمایی پیشرفتهای تأمین کند که با استفاده از گرمای سنگهای فوقداغ اعماق زمین کار میکند. این توافق، گامی در مسیر تجاریسازی فناوری جدیدی محسوب میشود که میتواند محدودیتهای حفاری سنتی را با استفاده از امواج الکترومغناطیسی برطرف کند.
براساس گزارش نیواطلس، گوگل توافق کرده است ۵۰ مگاوات برق پیوسته از پروژهی ابسیدین (Project Obsidian)، نیروگاه زمینگرمایی کوایز در ایالت اورگن آمریکا، خریداری کند. انتظار میرود این نیروگاه از سال ۲۰۳۰ یا حتی زودتر، برق موردنیاز زیرساختهای مراکز دادهی گوگل در شهر دالز و شبکهی برق اطراف آن را تأمین کند.
افزایش تقاضا برای پردازشهای هوش مصنوعی، توسعهی خدمات ابری و گسترش زیرساختهای دیجیتال، مصرف برق مراکز داده را بهشدت افزایش داده است. برخی از مجموعههای بزرگ دیتاسنتری بهتنهایی به صدها مگاوات برق نیاز دارند؛ موضوعی که فشار قابلتوجهی بر شبکههای برق وارد میکند و شرکتهای فناوری را به جستوجوی منابع جدید انرژی واداشته است.
درحالیکه برخی شرکتها برای تأمین برق پایدار به ساخت نیروگاههای هستهای یا راهاندازی مجدد تأسیسات قدیمی روی آوردهاند، گوگل با همکاری کوایز انرژی، مسیر متفاوتی را دنبال میکند.
نیروگاههای زمینگرمایی با بهرهگیری از حرارت درون زمین برق تولید میکنند؛ اما استفاده از این انرژی تاکنون عمدتاً به مناطقی محدود بوده است که منابع گرمایی در فاصلهی نسبتاً کمی از سطح زمین قرار دارند.
کوایز درحال توسعهی فناوری است که با استفاده از امواج الکترومغناطیسی پرقدرت، سنگهای سخت را ذوب و تبخیر میکند تا امکان حفاری تا عمق ۲۰ کیلومتری زمین فراهم شود
یکی از دلایل این محدودیت، دشواری حفاری در اعماق زیاد است. تجهیزات حفاری متداول در دماهای بالاتر از ۲۰۰ تا ۲۶۰ درجهی سانتیگراد با مشکلات جدی مواجه میشوند. در چنین شرایطی، گرمای شدید میتواند به متهها، قطعات آببندی و تجهیزات الکترونیکی داخل چاه آسیب برساند و ادامهی حفاری را پرهزینه کند.
کوایز درحال توسعهی فناوری است که با استفاده از امواج الکترومغناطیسی پرقدرت، سنگهای سخت را ذوب و تبخیر میکند تا امکان حفاری تا عمق ۲۰ کیلومتری زمین فراهم شود
کوایز درحال توسعهی فناوری است که با استفاده از امواج الکترومغناطیسی پرقدرت، سنگهای سخت را ذوب و تبخیر میکند تا امکان حفاری تا عمق ۲۰ کیلومتری زمین فراهم شود
کوایز درحال توسعهی فناوری است که با استفاده از امواج الکترومغناطیسی پرقدرت، سنگهای سخت را ذوب و تبخیر میکند تا امکان حفاری تا عمق ۲۰ کیلومتری زمین فراهم شود
یکی از دلایل این محدودیت، دشواری حفاری در اعماق زیاد است. تجهیزات حفاری متداول در دماهای بالاتر از ۲۰۰ تا ۲۶۰ درجهی سانتیگراد با مشکلات جدی مواجه میشوند. در چنین شرایطی، گرمای شدید میتواند به متهها، قطعات آببندی و تجهیزات الکترونیکی داخل چاه آسیب برساند و ادامهی حفاری را پرهزینه کند.
یکی از دلایل این محدودیت، دشواری حفاری در اعماق زیاد است. تجهیزات حفاری متداول در دماهای بالاتر از ۲۰۰ تا ۲۶۰ درجهی سانتیگراد با مشکلات جدی مواجه میشوند. در چنین شرایطی، گرمای شدید میتواند به متهها، قطعات آببندی و تجهیزات الکترونیکی داخل چاه آسیب برساند و ادامهی حفاری را پرهزینه کند.
شرکت کوایز در تلاش است با توسعهی فناوری جدیدی، امکان حفاری تا عمق ۲۰ کیلومتری پوستهی زمین را فراهم کند؛ جایی که دما میتواند به ۵۰۰ درجهی سانتیگراد برسد.
فناوری کوایز به دستگاهی به نام ژیروترون (Gyrotron) متکی است؛ نوعی لامپ خلأ پرقدرت که میتواند امواج الکترومغناطیسی با فرکانس بالا در محدودهی میلیمتری تولید کند. این فناوری ابتدا در اتحاد جماهیر شوروی توسعه یافت و بعدها پژوهشگران مؤسسهی فناوری ماساچوست از آن برای گرمکردن پلاسما در تحقیقات همجوشی هستهای استفاده کردند.
در روش پیشنهادی کوایز، امواج پرقدرت ژیروترون به سنگهای سخت تابانده میشوند و با افزایش شدید دما، آنها را ذوب و تبخیر میکنند. مواد حاصل نیز با کمک جریان گاز از چاه خارج میشوند. بهاینترتیب، برخلاف روشهای معمول، برای نفوذ به لایههای سنگی نیازی به تماس مستقیم متهی مکانیکی با سنگ نیست.
یکی از مزیتهای دسترسی به اعماق بسیار داغ زمین، امکان استفاده از آب در حالت فوقبحرانی است. آب در دمای بالاتر از حدود ۳۷۴ درجهی سانتیگراد و فشار کافی وارد این حالت میشود و ویژگیهای فیزیکی متفاوتی پیدا میکند که انتقال انرژی را کارآمدتر میسازد. به ادعای کوایز، استفاده از این شرایط میتواند میزان انرژی قابلاستخراج از هر چاه زمینگرمایی را تا ۱۰ برابر افزایش دهد.
درصورت موفقیت فناوری حفاری فوقعمیق، نیروگاههای زمینگرمایی دیگر الزاماً به مناطق آتشفشانی یا مناطقی که گرمای زمین به سطح نزدیک است محدود نخواهند بود و امکان ساخت آنها در مناطق بسیار بیشتری فراهم میشود.
البته دستیابی به چنین هدفی همچنان به توسعهی بیشتر فناوری حفاری و اثبات صرفهی اقتصادی آن در مقیاس تجاری وابسته است.
پروژهی ابسیدین در دامنهی جنوبی آتشفشان نیوبری در ایالت اورگن ساخته خواهد شد. این منطقه بهدلیل نزدیکبودن منابع گرمایی به سطح زمین، شرایط مناسبی برای توسعهی نیروگاه زمینگرمایی فوقداغ دارد.
کوایز قصد دارد پروژه را در دو مرحله اجرا کند. در فاز نخست، حفاری با تجهیزات متداول انجام خواهد شد تا نیروگاه به منابع گرمایی فوقداغ دسترسی پیدا کند. در مرحلهی دوم، تجهیزات اختصاصی مبتنیبر امواج میلیمتری برای توسعهی حفاری در اعماق بیشتر به کار گرفته خواهند شد.
به ادعای شرکت کوایز، فناوری حفاری با امواج الکترومغناطیسی میتواند میزان انرژی استخراجشده از هر چاه زمینگرمایی را تا ۱۰ برابر افزایش دهد
هدف نهایی، تولید برق پایدار و شبانهروزی است؛ ویژگی که برای مراکز داده اهمیت زیادی دارد، زیرا برخلاف نیروگاههای خورشیدی و بادی، تولید برق زمینگرمایی به تغییرات روزانهی نور خورشید و سرعت باد وابسته نیست.
به ادعای شرکت کوایز، فناوری حفاری با امواج الکترومغناطیسی میتواند میزان انرژی استخراجشده از هر چاه زمینگرمایی را تا ۱۰ برابر افزایش دهد
به ادعای شرکت کوایز، فناوری حفاری با امواج الکترومغناطیسی میتواند میزان انرژی استخراجشده از هر چاه زمینگرمایی را تا ۱۰ برابر افزایش دهد
به ادعای شرکت کوایز، فناوری حفاری با امواج الکترومغناطیسی میتواند میزان انرژی استخراجشده از هر چاه زمینگرمایی را تا ۱۰ برابر افزایش دهد
هدف نهایی، تولید برق پایدار و شبانهروزی است؛ ویژگی که برای مراکز داده اهمیت زیادی دارد، زیرا برخلاف نیروگاههای خورشیدی و بادی، تولید برق زمینگرمایی به تغییرات روزانهی نور خورشید و سرعت باد وابسته نیست.
هدف نهایی، تولید برق پایدار و شبانهروزی است؛ ویژگی که برای مراکز داده اهمیت زیادی دارد، زیرا برخلاف نیروگاههای خورشیدی و بادی، تولید برق زمینگرمایی به تغییرات روزانهی نور خورشید و سرعت باد وابسته نیست.
توافق گوگل و کوایز در شرایطی صورت میگیرد که شرکتهای بزرگ فناوری برای پاسخگویی به نیاز روزافزون مراکز داده به برق، بهدنبال منابع انرژی پایدار هستند. بااینحال، فناوری تبخیر سنگ با امواج میلیمتری هنوز به مرحلهی بهرهبرداری گستردهی تجاری نرسیده است و موفقیت پروژهی ابسیدین میتواند یکی از نخستین آزمونهای مهم آن در مقیاس نیروگاهی باشد.
دیدگاهها