بلعیدن تصادفی استخوان معمولاً به دفع آن از دستگاه گوارش ختم میشود، اما در موردی نادر، استخوانی ۱۵ سال در آپاندیس یک مرد باقی ماند.
بلعیدن تصادفی استخوان معمولاً به دفع آن از دستگاه گوارش ختم میشود، اما در موردی نادر، استخوانی ۱۵ سال در آپاندیس یک مرد باقی ماند.
مردی در ایتالیا پس از ماهها تحمل درد شکم، با حقیقتی غیرمنتظره روبهرو شد: قطعهای استخوان که حدود ۱۵ سال پیش بهطور تصادفی بلعیده بود، تمام این مدت در آپاندیسش باقی مانده بود. نکته عجیبتر اینکه استخوان با وجود حضور طولانیمدت در آپاندیس، باعث التهاب این اندام نشده بود و پزشکان تنها پس از انجام تصویربرداریهای دقیقتر توانستند علت درد بیمار را شناسایی کنند.
بهگزارش لایوساینس، ماجرا زمانی آغاز شد که مردی ۴۵ ساله با درد شدید در قسمت پایین و راست شکم به اورژانس مراجعه کرد. محل و نوع درد، پزشکان را به آپاندیسیت مشکوک کرد؛ عارضهای که در آن آپاندیس ملتهب میشود و در صورت درماننشدن، ممکن است پاره شود و عفونتی خطرناک در حفره شکمی ایجاد کند.
بااینحال، وضعیت بیمار با علائم معمول آپاندیسیت مطابقت نداشت. او با وجود درد شدید، نشانههایی مانند تب، حالت تهوع، افزایش ضربان قلب یا کمآبی بدن نداشت. سونوگرافی شکم نیز نشان داد که اندامهای داخلی، ازجمله آپاندیس، ظاهری طبیعی دارند و اثری از التهاب دیده نمیشود.
گزارش پزشکی جزئیاتی درباره درمان اولیه بیمار ارائه نمیکند، اما مشخص است که درد او ادامه پیدا کرد. هشت ماه بعد، مرد دوباره به بیمارستان مراجعه کرد و این بار در گفتوگو با پزشکان، خاطرهای مربوط به ۱۵ سال پیش را به یاد آورد.
او توضیح داد که سالها قبل، بهطور اتفاقی قطعهای از استخوان بلند حاوی مغز استخوان خوراکی را بلعیده بود. مشخص نیست که آن زمان برای بررسی این اتفاق به پزشک مراجعه کرده بود یا خیر.
پزشکان در دومین مراجعه بیمار، تصویربرداری با اشعه ایکس انجام دادند و جسمی تقریباً گرد را در نزدیکی بخش بالایی و راست لگن او شناسایی کردند. این جسم حدود ۲٫۵ سانتیمتر طول و کمی بیش از سه سانتیمتر عرض داشت.
سیتیاسکن بعدی نشان داد که جسم ناشناس حاوی بافت استخوانی است و در نزدیکی آپاندیس قرار دارد. پزشکان برای بررسی دقیقتر، از روش لاپاراسکوپی استفاده کردند و با واردکردن دوربینی کوچک به حفره شکم، متوجه بزرگشدن آپاندیس شدند.
جراحان تصمیم گرفتند آپاندیس بیمار را خارج کنند. پس از جراحی مشخص شد که قطعهای استخوان درون آپاندیس گرفتار شده و تودهای سخت از مواد مدفوعی اطراف آن شکل گرفته است.
پزشکان پس از هشت ماه ادامهداشتن درد شکم، با کمک تصویربرداری و جراحی لاپاراسکوپی، استخوان را درون آپاندیس بیمار پیدا کردند
توده شکلگرفته که در پزشکی فِکالوما نامیده میشود، باعث کشیدهشدن دیوارههای عضلانی آپاندیس شده بود. بااینحال، برخلاف آنچه معمولاً در موارد انسداد آپاندیس انتظار میرود، نشانهای از التهاب در این اندام مشاهده نشد. پزشکان احتمال دادند که درد بیمار به دلیل جابهجایی فیزیکی توده سخت درون آپاندیس ایجاد شده باشد، نه عفونت یا التهاب.
عمل جراحی بدون عارضه انجام شد و مرد دو روز بعد از بیمارستان مرخص شد. گزارش منتشرشده جزئیاتی درباره پیگیریهای پزشکی پس از ترخیص ارائه نمیدهد.
بلعیدن تصادفی اجسام خارجی اتفاقی نسبتاً رایج بهویژه در کودکان است. براساس آمار ذکرشده در گزارش، سالانه حدود ۱۲۰هزار نفر در ایالات متحده به دلیل بلعیدن اجسام خارجی تحت درمان قرار میگیرند که نزدیک به ۹۰ درصد آنها کودک هستند.
در بیشتر موارد، اجسام کوچک بلعیدهشده بدون ایجاد مشکل از دستگاه گوارش عبور میکنند و معمولاً ظرف ۴۸ ساعت دفع میشوند. کمتر از یک درصد موارد بلع جسم خارجی به جراحی نیاز پیدا میکنند.
بااینحال، برخی اجسام خطر بیشتری دارند. اشیای نوکتیز ممکن است باعث سوراخشدن دستگاه گوارش شوند و باتریهای دکمهای نیز میتوانند در مدت کوتاهی آسیبهای جدی ایجاد کنند. بلعیدن چند آهنربا هم خطرناک است؛ زیرا ممکن است آهنرباها از دو سوی دیواره روده به یکدیگر بچسبند و باعث آسیب بافتی یا انسداد شوند.
ورود جسم بلعیدهشده به آپاندیس بسیار نادرتر است. اینکه جسم خارجی وارد این اندام شود یا از مسیر طبیعی روده عبور کند، به عواملی مانند اندازه جسم، قطر دهانه اتصال آپاندیس به روده بزرگ و موقعیت قرارگیری آپاندیس بستگی دارد.
براساس گزارش پزشکی مرد ایتالیایی، اجسام خارجی فقط در حدود ۰٫۰۰۵ درصد موارد آپاندیسیت نقش دارند. با وجود این احتمال بسیار اندک، پزشکان در پروندههای مختلف اجسام عجیبی را از آپاندیس بیماران خارج کردهاند؛ ازجمله میخ، قطعات شیشه، صدف، روکش دندان، تکههای زغالسنگ و حتی گلوله.
معمولاً ورود جسم خارجی به آپاندیس میتواند در طول چند ماه باعث التهاب شود، اما مورد مرد ایتالیایی نشان میدهد که همیشه چنین اتفاقی رخ نمیدهد.
در نمونهای مشابه، مردی که در کودکی گوشت کبوتر شکارشده خورده بود، بیش از ۳۰ سال بعد متوجه شد که ۲۷ ساچمه سربی در آپاندیسش باقی ماندهاند. با وجود حضور طولانیمدت این اجسام، آپاندیس او نیز دچار التهاب نشده بود.
ورود اجسام خارجی به آپاندیس بسیار نادر است و کمتر از یک درصد موارد بلعیدن اجسام خارجی به جراحی نیاز پیدا میکنند
پزشکان ایتالیایی در گزارش خود توضیح دادند که باقیماندن جسم خارجی در آپاندیس برای سالهای طولانی، بدون ایجاد آپاندیسیت از نظر بالینی یا بافتشناختی، اتفاقی نادر اما ممکن است.
بهگفته نویسندگان، پرونده این بیمار نخستین نمونه ثبتشده در منابع علمی بود که در آن قطعهای استخوان با اندازه نسبتاً بزرگ، بیش از یک دهه در آپاندیس باقی مانده بود، بدون آنکه التهاب قابلتوجهی ایجاد کند.
این مورد همچنین نشان میدهد که درد ناحیه آپاندیس همیشه به معنای التهاب آن نیست. در موارد نادر، وجود جسم خارجی یا توده سخت درون آپاندیس میتواند بدون بروز نشانههای معمول آپاندیسیت، باعث درد شکمی شود.
پژوهشگران معتقدند آگاهی از چنین مواردی میتواند به پزشکان کمک کند هنگام مواجهه با دردهای شکمی غیرمعمول و مداوم، احتمال وجود جسم خارجی در آپاندیس را نیز در نظر بگیرند.
گزارش اصلی مورد پزشکی در سال ۲۰۱۳ در مجلهی World Journal of Gastrointestinal Surgery منتشر شد.
مردی در ایتالیا پس از ماهها تحمل درد شکم، با حقیقتی غیرمنتظره روبهرو شد: قطعهای استخوان که حدود ۱۵ سال پیش بهطور تصادفی بلعیده بود، تمام این مدت در آپاندیسش باقی مانده بود. نکته عجیبتر اینکه استخوان با وجود حضور طولانیمدت در آپاندیس، باعث التهاب این اندام نشده بود و پزشکان تنها پس از انجام تصویربرداریهای دقیقتر توانستند علت درد بیمار را شناسایی کنند.
بهگزارش لایوساینس، ماجرا زمانی آغاز شد که مردی ۴۵ ساله با درد شدید در قسمت پایین و راست شکم به اورژانس مراجعه کرد. محل و نوع درد، پزشکان را به آپاندیسیت مشکوک کرد؛ عارضهای که در آن آپاندیس ملتهب میشود و در صورت درماننشدن، ممکن است پاره شود و عفونتی خطرناک در حفره شکمی ایجاد کند.
بااینحال، وضعیت بیمار با علائم معمول آپاندیسیت مطابقت نداشت. او با وجود درد شدید، نشانههایی مانند تب، حالت تهوع، افزایش ضربان قلب یا کمآبی بدن نداشت. سونوگرافی شکم نیز نشان داد که اندامهای داخلی، ازجمله آپاندیس، ظاهری طبیعی دارند و اثری از التهاب دیده نمیشود.
گزارش پزشکی جزئیاتی درباره درمان اولیه بیمار ارائه نمیکند، اما مشخص است که درد او ادامه پیدا کرد. هشت ماه بعد، مرد دوباره به بیمارستان مراجعه کرد و این بار در گفتوگو با پزشکان، خاطرهای مربوط به ۱۵ سال پیش را به یاد آورد.
او توضیح داد که سالها قبل، بهطور اتفاقی قطعهای از استخوان بلند حاوی مغز استخوان خوراکی را بلعیده بود. مشخص نیست که آن زمان برای بررسی این اتفاق به پزشک مراجعه کرده بود یا خیر.
پزشکان در دومین مراجعه بیمار، تصویربرداری با اشعه ایکس انجام دادند و جسمی تقریباً گرد را در نزدیکی بخش بالایی و راست لگن او شناسایی کردند. این جسم حدود ۲٫۵ سانتیمتر طول و کمی بیش از سه سانتیمتر عرض داشت.
سیتیاسکن بعدی نشان داد که جسم ناشناس حاوی بافت استخوانی است و در نزدیکی آپاندیس قرار دارد. پزشکان برای بررسی دقیقتر، از روش لاپاراسکوپی استفاده کردند و با واردکردن دوربینی کوچک به حفره شکم، متوجه بزرگشدن آپاندیس شدند.
جراحان تصمیم گرفتند آپاندیس بیمار را خارج کنند. پس از جراحی مشخص شد که قطعهای استخوان درون آپاندیس گرفتار شده و تودهای سخت از مواد مدفوعی اطراف آن شکل گرفته است.
پزشکان پس از هشت ماه ادامهداشتن درد شکم، با کمک تصویربرداری و جراحی لاپاراسکوپی، استخوان را درون آپاندیس بیمار پیدا کردند
توده شکلگرفته که در پزشکی فِکالوما نامیده میشود، باعث کشیدهشدن دیوارههای عضلانی آپاندیس شده بود. بااینحال، برخلاف آنچه معمولاً در موارد انسداد آپاندیس انتظار میرود، نشانهای از التهاب در این اندام مشاهده نشد. پزشکان احتمال دادند که درد بیمار به دلیل جابهجایی فیزیکی توده سخت درون آپاندیس ایجاد شده باشد، نه عفونت یا التهاب.
پزشکان پس از هشت ماه ادامهداشتن درد شکم، با کمک تصویربرداری و جراحی لاپاراسکوپی، استخوان را درون آپاندیس بیمار پیدا کردند
پزشکان پس از هشت ماه ادامهداشتن درد شکم، با کمک تصویربرداری و جراحی لاپاراسکوپی، استخوان را درون آپاندیس بیمار پیدا کردند
پزشکان پس از هشت ماه ادامهداشتن درد شکم، با کمک تصویربرداری و جراحی لاپاراسکوپی، استخوان را درون آپاندیس بیمار پیدا کردند
توده شکلگرفته که در پزشکی فِکالوما نامیده میشود، باعث کشیدهشدن دیوارههای عضلانی آپاندیس شده بود. بااینحال، برخلاف آنچه معمولاً در موارد انسداد آپاندیس انتظار میرود، نشانهای از التهاب در این اندام مشاهده نشد. پزشکان احتمال دادند که درد بیمار به دلیل جابهجایی فیزیکی توده سخت درون آپاندیس ایجاد شده باشد، نه عفونت یا التهاب.
توده شکلگرفته که در پزشکی فِکالوما نامیده میشود، باعث کشیدهشدن دیوارههای عضلانی آپاندیس شده بود. بااینحال، برخلاف آنچه معمولاً در موارد انسداد آپاندیس انتظار میرود، نشانهای از التهاب در این اندام مشاهده نشد. پزشکان احتمال دادند که درد بیمار به دلیل جابهجایی فیزیکی توده سخت درون آپاندیس ایجاد شده باشد، نه عفونت یا التهاب.
عمل جراحی بدون عارضه انجام شد و مرد دو روز بعد از بیمارستان مرخص شد. گزارش منتشرشده جزئیاتی درباره پیگیریهای پزشکی پس از ترخیص ارائه نمیدهد.
بلعیدن تصادفی اجسام خارجی اتفاقی نسبتاً رایج بهویژه در کودکان است. براساس آمار ذکرشده در گزارش، سالانه حدود ۱۲۰هزار نفر در ایالات متحده به دلیل بلعیدن اجسام خارجی تحت درمان قرار میگیرند که نزدیک به ۹۰ درصد آنها کودک هستند.
در بیشتر موارد، اجسام کوچک بلعیدهشده بدون ایجاد مشکل از دستگاه گوارش عبور میکنند و معمولاً ظرف ۴۸ ساعت دفع میشوند. کمتر از یک درصد موارد بلع جسم خارجی به جراحی نیاز پیدا میکنند.
بااینحال، برخی اجسام خطر بیشتری دارند. اشیای نوکتیز ممکن است باعث سوراخشدن دستگاه گوارش شوند و باتریهای دکمهای نیز میتوانند در مدت کوتاهی آسیبهای جدی ایجاد کنند. بلعیدن چند آهنربا هم خطرناک است؛ زیرا ممکن است آهنرباها از دو سوی دیواره روده به یکدیگر بچسبند و باعث آسیب بافتی یا انسداد شوند.
ورود جسم بلعیدهشده به آپاندیس بسیار نادرتر است. اینکه جسم خارجی وارد این اندام شود یا از مسیر طبیعی روده عبور کند، به عواملی مانند اندازه جسم، قطر دهانه اتصال آپاندیس به روده بزرگ و موقعیت قرارگیری آپاندیس بستگی دارد.
براساس گزارش پزشکی مرد ایتالیایی، اجسام خارجی فقط در حدود ۰٫۰۰۵ درصد موارد آپاندیسیت نقش دارند. با وجود این احتمال بسیار اندک، پزشکان در پروندههای مختلف اجسام عجیبی را از آپاندیس بیماران خارج کردهاند؛ ازجمله میخ، قطعات شیشه، صدف، روکش دندان، تکههای زغالسنگ و حتی گلوله.
معمولاً ورود جسم خارجی به آپاندیس میتواند در طول چند ماه باعث التهاب شود، اما مورد مرد ایتالیایی نشان میدهد که همیشه چنین اتفاقی رخ نمیدهد.
در نمونهای مشابه، مردی که در کودکی گوشت کبوتر شکارشده خورده بود، بیش از ۳۰ سال بعد متوجه شد که ۲۷ ساچمه سربی در آپاندیسش باقی ماندهاند. با وجود حضور طولانیمدت این اجسام، آپاندیس او نیز دچار التهاب نشده بود.
ورود اجسام خارجی به آپاندیس بسیار نادر است و کمتر از یک درصد موارد بلعیدن اجسام خارجی به جراحی نیاز پیدا میکنند
پزشکان ایتالیایی در گزارش خود توضیح دادند که باقیماندن جسم خارجی در آپاندیس برای سالهای طولانی، بدون ایجاد آپاندیسیت از نظر بالینی یا بافتشناختی، اتفاقی نادر اما ممکن است.
ورود اجسام خارجی به آپاندیس بسیار نادر است و کمتر از یک درصد موارد بلعیدن اجسام خارجی به جراحی نیاز پیدا میکنند
ورود اجسام خارجی به آپاندیس بسیار نادر است و کمتر از یک درصد موارد بلعیدن اجسام خارجی به جراحی نیاز پیدا میکنند
ورود اجسام خارجی به آپاندیس بسیار نادر است و کمتر از یک درصد موارد بلعیدن اجسام خارجی به جراحی نیاز پیدا میکنند
پزشکان ایتالیایی در گزارش خود توضیح دادند که باقیماندن جسم خارجی در آپاندیس برای سالهای طولانی، بدون ایجاد آپاندیسیت از نظر بالینی یا بافتشناختی، اتفاقی نادر اما ممکن است.
پزشکان ایتالیایی در گزارش خود توضیح دادند که باقیماندن جسم خارجی در آپاندیس برای سالهای طولانی، بدون ایجاد آپاندیسیت از نظر بالینی یا بافتشناختی، اتفاقی نادر اما ممکن است.
بهگفته نویسندگان، پرونده این بیمار نخستین نمونه ثبتشده در منابع علمی بود که در آن قطعهای استخوان با اندازه نسبتاً بزرگ، بیش از یک دهه در آپاندیس باقی مانده بود، بدون آنکه التهاب قابلتوجهی ایجاد کند.
این مورد همچنین نشان میدهد که درد ناحیه آپاندیس همیشه به معنای التهاب آن نیست. در موارد نادر، وجود جسم خارجی یا توده سخت درون آپاندیس میتواند بدون بروز نشانههای معمول آپاندیسیت، باعث درد شکمی شود.
پژوهشگران معتقدند آگاهی از چنین مواردی میتواند به پزشکان کمک کند هنگام مواجهه با دردهای شکمی غیرمعمول و مداوم، احتمال وجود جسم خارجی در آپاندیس را نیز در نظر بگیرند.
گزارش اصلی مورد پزشکی در سال ۲۰۱۳ در مجلهی World Journal of Gastrointestinal Surgery منتشر شد.
دیدگاهها