مردی نزدیک به نیم‌ساعت زیر آب نفس نکشید؛ راز رکورد ۲۹ دقیقه‌ای چیست؟
کد خبر : ۱۰۰۵۲۵۸
|
تاریخ : ۱۴۰۵/۰۹/۰۱
-
زمان : ۲۰:۴۰
|
دسته بندی: اخبار فناوری

مردی نزدیک به نیم‌ساعت زیر آب نفس نکشید؛ راز رکورد ۲۹ دقیقه‌ای چیست؟

ویتومیر ماریچیچ غواص کروات با ۲۹ دقیقه حبس نفس زیر آب و تنفس اکسیژن خالص، رکورد جهانی گینس را بیش از ۴ دقیقه ارتقا داد.

مردی نزدیک به نیم‌ساعت زیر آب نفس نکشید؛ راز رکورد ۲۹ دقیقه‌ای چیست؟

مطالعه ۳ دقیقه
امیر عبدالملکی

مردی نزدیک به نیم‌ساعت زیر آب نفس نکشید؛ راز رکورد ۲۹ دقیقه‌ای چیست؟

مطالعه ۳ دقیقه
امیر عبدالملکی

مردی نزدیک به نیم‌ساعت زیر آب نفس نکشید؛ راز رکورد ۲۹ دقیقه‌ای چیست؟

مطالعه ۳ دقیقه
امیر عبدالملکی

مردی نزدیک به نیم‌ساعت زیر آب نفس نکشید؛ راز رکورد ۲۹ دقیقه‌ای چیست؟

مطالعه ۳ دقیقه
  1. زومیت
  2. زوم پلاس
  3. مردی نزدیک به نیم‌ساعت زیر آب نفس نکشید؛ راز رکورد ۲۹ دقیقه‌ای چیست؟
امیر عبدالملکی
امیر عبدالملکی
مردی با تجهیزات غواصی زیر آب و نمای استودیویی از او در لباس غواصی

ویتومیر ماریچیچ غواص کروات با ۲۹ دقیقه حبس نفس زیر آب و تنفس اکسیژن خالص، رکورد جهانی گینس را بیش از ۴ دقیقه ارتقا داد.

یک غواص کروات موفق شد با حبس نفس به مدت ۲۹ دقیقه و ۳ ثانیه در زیر آب، رکورد جهانی گینس را بشکند؛ زمانی که برای بیشتر انسان‌ها تقریباً غیرقابل‌تصور است. راز این رکورد فقط تمرین و ظرفیت بالای ریه‌ها نیست؛ استفاده از اکسیژن خالص پیش از شروع رکورد نیز نقش مهمی در موفقیت او داشت.

ویتومیر ماریچیچ، غواص آزاد اهل کرواسی، ۲۴ خرداد ۱۴۰۴ توانست صورت خود را برای ۲۹ دقیقه و ۳ ثانیه زیر آب نگه دارد، بدون اینکه در این مدت نفس تازه‌ای بکشد.

او با این عملکرد رکورد قبلی را که از سال ۲۰۲۱ در اختیار بودیمیر شوبات، دیگر غواص کروات، با زمان ۲۴ دقیقه و ۳۷٫۳۶ ثانیه بود، بیش از چهار دقیقه بهبود داد.

ماریچیچ برای ثبت رکورد روی شکم در استخری کوچک شناور شد و با کمک لوله‌های شناور مخصوص، بدن خود را ثابت نگه داشت. او درست پیش از شروع حبس نفس، آخرین دم را از کپسول اکسیژن انجام داد. گروهی از داوران غواصی آزاد و اعضای تیم پشتیبانی نیز در تمام مدت وضعیت او را زیر نظر داشتند.

غواص برای رسیدن به چنین آمادگی‌ای ۹ ماه تمرین کرده بود. او می‌گوید پس از گذشت ۲۰ دقیقه، تحمل شرایط از نظر ذهنی آسان‌تر شد، اما فشار جسمی، به‌ویژه انقباض‌های دیافراگم، همچنان افزایش پیدا می‌کرد.

کپی لینک

چگونه انسان می‌تواند ۲۹ دقیقه نفسش را حبس کند؟

Guinness

مهم‌ترین نکته درباره‌ی این رکورد، استفاده از اکسیژن خالص پیش از ورود به مرحله‌ی حبس نفس است. این کار با نفس‌کشیدن معمولی تفاوت دارد و می‌تواند ذخیره‌ی اکسیژن در دسترس بدن را افزایش دهد. بنابراین، رکورد ماریچیچ را نباید با مدت حبس نفس یک فرد معمولی یا غواصی که فقط هوای عادی تنفس کرده است، مقایسه کرد.

Guinness

غواصان حرفه‌ای همچنین با تمرین‌های طولانی یاد می‌گیرند مصرف اکسیژن بدن را کاهش دهند و افزایش دی‌اکسیدکربن خون را بهتر تحمل کنند.

هنگامی که صورت انسان وارد آب می‌شود، واکنشی طبیعی به نام «رفلکس شیرجه‌ی پستانداران» فعال می‌شود. این واکنش می‌تواند ضربان قلب را کاهش دهد و جریان خون را بیشتر به سمت اندام‌های حیاتی مانند مغز و قلب هدایت کند.

آمادگی ذهنی نیز اهمیت زیادی دارد. ماریچیچ در طول رکورد تقریباً بی‌حرکت باقی ماند تا مصرف انرژی و اکسیژن را به حداقل برساند. او حتی پس از بیرون آوردن سر از آب، برخلاف انتظار، نشانه‌ی آشکاری از نفس‌نفس‌زدن شدید نداشت.

Guinness

حبس طولانی نفس می‌تواند بسیار خطرناک باشد. با کاهش اکسیژن و افزایش دی‌اکسیدکربن خون، احتمال بیهوشی، تشنج، آسیب مغزی و حتی مرگ وجود دارد. به همین دلیل، چنین رکوردهایی در شرایط کنترل‌شده و با حضور تیم‌های متخصص انجام می‌شوند و تلاش برای تکرار آن‌ها بدون نظارت حرفه‌ای خطرناک است.

رکورد ماریچیچ نشان می‌دهد توانایی انسان در حبس نفس تا چه اندازه پیشرفت کرده است. برای مقایسه، رابرت فاستر آمریکایی در سال ۱۹۵۹ با ثبت زمان ۱۳ دقیقه و ۴۲٫۵ ثانیه رکورد این رشته را در اختیار داشت؛ زمانی که اکنون بیش از دو برابر شده است.

ماریچیچ گفته که هدفش از این رکورد، جلب توجه مردم به حفاظت از اقیانوس‌ها بوده است.

مردی با تجهیزات غواصی زیر آب و نمای استودیویی از او در لباس غواصی
مردی با تجهیزات غواصی زیر آب و نمای استودیویی از او در لباس غواصی
مردی با تجهیزات غواصی زیر آب و نمای استودیویی از او در لباس غواصی

ویتومیر ماریچیچ غواص کروات با ۲۹ دقیقه حبس نفس زیر آب و تنفس اکسیژن خالص، رکورد جهانی گینس را بیش از ۴ دقیقه ارتقا داد.

ویتومیر ماریچیچ غواص کروات با ۲۹ دقیقه حبس نفس زیر آب و تنفس اکسیژن خالص، رکورد جهانی گینس را بیش از ۴ دقیقه ارتقا داد.

ویتومیر ماریچیچ غواص کروات با ۲۹ دقیقه حبس نفس زیر آب و تنفس اکسیژن خالص، رکورد جهانی گینس را بیش از ۴ دقیقه ارتقا داد.

ویتومیر ماریچیچ غواص کروات با ۲۹ دقیقه حبس نفس زیر آب و تنفس اکسیژن خالص، رکورد جهانی گینس را بیش از ۴ دقیقه ارتقا داد.

یک غواص کروات موفق شد با حبس نفس به مدت ۲۹ دقیقه و ۳ ثانیه در زیر آب، رکورد جهانی گینس را بشکند؛ زمانی که برای بیشتر انسان‌ها تقریباً غیرقابل‌تصور است. راز این رکورد فقط تمرین و ظرفیت بالای ریه‌ها نیست؛ استفاده از اکسیژن خالص پیش از شروع رکورد نیز نقش مهمی در موفقیت او داشت.

ویتومیر ماریچیچ، غواص آزاد اهل کرواسی، ۲۴ خرداد ۱۴۰۴ توانست صورت خود را برای ۲۹ دقیقه و ۳ ثانیه زیر آب نگه دارد، بدون اینکه در این مدت نفس تازه‌ای بکشد.

او با این عملکرد رکورد قبلی را که از سال ۲۰۲۱ در اختیار بودیمیر شوبات، دیگر غواص کروات، با زمان ۲۴ دقیقه و ۳۷٫۳۶ ثانیه بود، بیش از چهار دقیقه بهبود داد.

ماریچیچ برای ثبت رکورد روی شکم در استخری کوچک شناور شد و با کمک لوله‌های شناور مخصوص، بدن خود را ثابت نگه داشت. او درست پیش از شروع حبس نفس، آخرین دم را از کپسول اکسیژن انجام داد. گروهی از داوران غواصی آزاد و اعضای تیم پشتیبانی نیز در تمام مدت وضعیت او را زیر نظر داشتند.

غواص برای رسیدن به چنین آمادگی‌ای ۹ ماه تمرین کرده بود. او می‌گوید پس از گذشت ۲۰ دقیقه، تحمل شرایط از نظر ذهنی آسان‌تر شد، اما فشار جسمی، به‌ویژه انقباض‌های دیافراگم، همچنان افزایش پیدا می‌کرد.

کپی لینک

چگونه انسان می‌تواند ۲۹ دقیقه نفسش را حبس کند؟

Guinness

مهم‌ترین نکته درباره‌ی این رکورد، استفاده از اکسیژن خالص پیش از ورود به مرحله‌ی حبس نفس است. این کار با نفس‌کشیدن معمولی تفاوت دارد و می‌تواند ذخیره‌ی اکسیژن در دسترس بدن را افزایش دهد. بنابراین، رکورد ماریچیچ را نباید با مدت حبس نفس یک فرد معمولی یا غواصی که فقط هوای عادی تنفس کرده است، مقایسه کرد.

Guinness

غواصان حرفه‌ای همچنین با تمرین‌های طولانی یاد می‌گیرند مصرف اکسیژن بدن را کاهش دهند و افزایش دی‌اکسیدکربن خون را بهتر تحمل کنند.

هنگامی که صورت انسان وارد آب می‌شود، واکنشی طبیعی به نام «رفلکس شیرجه‌ی پستانداران» فعال می‌شود. این واکنش می‌تواند ضربان قلب را کاهش دهد و جریان خون را بیشتر به سمت اندام‌های حیاتی مانند مغز و قلب هدایت کند.

آمادگی ذهنی نیز اهمیت زیادی دارد. ماریچیچ در طول رکورد تقریباً بی‌حرکت باقی ماند تا مصرف انرژی و اکسیژن را به حداقل برساند. او حتی پس از بیرون آوردن سر از آب، برخلاف انتظار، نشانه‌ی آشکاری از نفس‌نفس‌زدن شدید نداشت.

Guinness

حبس طولانی نفس می‌تواند بسیار خطرناک باشد. با کاهش اکسیژن و افزایش دی‌اکسیدکربن خون، احتمال بیهوشی، تشنج، آسیب مغزی و حتی مرگ وجود دارد. به همین دلیل، چنین رکوردهایی در شرایط کنترل‌شده و با حضور تیم‌های متخصص انجام می‌شوند و تلاش برای تکرار آن‌ها بدون نظارت حرفه‌ای خطرناک است.

رکورد ماریچیچ نشان می‌دهد توانایی انسان در حبس نفس تا چه اندازه پیشرفت کرده است. برای مقایسه، رابرت فاستر آمریکایی در سال ۱۹۵۹ با ثبت زمان ۱۳ دقیقه و ۴۲٫۵ ثانیه رکورد این رشته را در اختیار داشت؛ زمانی که اکنون بیش از دو برابر شده است.

ماریچیچ گفته که هدفش از این رکورد، جلب توجه مردم به حفاظت از اقیانوس‌ها بوده است.

یک غواص کروات موفق شد با حبس نفس به مدت ۲۹ دقیقه و ۳ ثانیه در زیر آب، رکورد جهانی گینس را بشکند؛ زمانی که برای بیشتر انسان‌ها تقریباً غیرقابل‌تصور است. راز این رکورد فقط تمرین و ظرفیت بالای ریه‌ها نیست؛ استفاده از اکسیژن خالص پیش از شروع رکورد نیز نقش مهمی در موفقیت او داشت.

ویتومیر ماریچیچ، غواص آزاد اهل کرواسی، ۲۴ خرداد ۱۴۰۴ توانست صورت خود را برای ۲۹ دقیقه و ۳ ثانیه زیر آب نگه دارد، بدون اینکه در این مدت نفس تازه‌ای بکشد.

او با این عملکرد رکورد قبلی را که از سال ۲۰۲۱ در اختیار بودیمیر شوبات، دیگر غواص کروات، با زمان ۲۴ دقیقه و ۳۷٫۳۶ ثانیه بود، بیش از چهار دقیقه بهبود داد.

ماریچیچ برای ثبت رکورد روی شکم در استخری کوچک شناور شد و با کمک لوله‌های شناور مخصوص، بدن خود را ثابت نگه داشت. او درست پیش از شروع حبس نفس، آخرین دم را از کپسول اکسیژن انجام داد. گروهی از داوران غواصی آزاد و اعضای تیم پشتیبانی نیز در تمام مدت وضعیت او را زیر نظر داشتند.

غواص برای رسیدن به چنین آمادگی‌ای ۹ ماه تمرین کرده بود. او می‌گوید پس از گذشت ۲۰ دقیقه، تحمل شرایط از نظر ذهنی آسان‌تر شد، اما فشار جسمی، به‌ویژه انقباض‌های دیافراگم، همچنان افزایش پیدا می‌کرد.

کپی لینک

چگونه انسان می‌تواند ۲۹ دقیقه نفسش را حبس کند؟

Guinness

مهم‌ترین نکته درباره‌ی این رکورد، استفاده از اکسیژن خالص پیش از ورود به مرحله‌ی حبس نفس است. این کار با نفس‌کشیدن معمولی تفاوت دارد و می‌تواند ذخیره‌ی اکسیژن در دسترس بدن را افزایش دهد. بنابراین، رکورد ماریچیچ را نباید با مدت حبس نفس یک فرد معمولی یا غواصی که فقط هوای عادی تنفس کرده است، مقایسه کرد.

Guinness

غواصان حرفه‌ای همچنین با تمرین‌های طولانی یاد می‌گیرند مصرف اکسیژن بدن را کاهش دهند و افزایش دی‌اکسیدکربن خون را بهتر تحمل کنند.

هنگامی که صورت انسان وارد آب می‌شود، واکنشی طبیعی به نام «رفلکس شیرجه‌ی پستانداران» فعال می‌شود. این واکنش می‌تواند ضربان قلب را کاهش دهد و جریان خون را بیشتر به سمت اندام‌های حیاتی مانند مغز و قلب هدایت کند.

آمادگی ذهنی نیز اهمیت زیادی دارد. ماریچیچ در طول رکورد تقریباً بی‌حرکت باقی ماند تا مصرف انرژی و اکسیژن را به حداقل برساند. او حتی پس از بیرون آوردن سر از آب، برخلاف انتظار، نشانه‌ی آشکاری از نفس‌نفس‌زدن شدید نداشت.

Guinness

حبس طولانی نفس می‌تواند بسیار خطرناک باشد. با کاهش اکسیژن و افزایش دی‌اکسیدکربن خون، احتمال بیهوشی، تشنج، آسیب مغزی و حتی مرگ وجود دارد. به همین دلیل، چنین رکوردهایی در شرایط کنترل‌شده و با حضور تیم‌های متخصص انجام می‌شوند و تلاش برای تکرار آن‌ها بدون نظارت حرفه‌ای خطرناک است.

رکورد ماریچیچ نشان می‌دهد توانایی انسان در حبس نفس تا چه اندازه پیشرفت کرده است. برای مقایسه، رابرت فاستر آمریکایی در سال ۱۹۵۹ با ثبت زمان ۱۳ دقیقه و ۴۲٫۵ ثانیه رکورد این رشته را در اختیار داشت؛ زمانی که اکنون بیش از دو برابر شده است.

ماریچیچ گفته که هدفش از این رکورد، جلب توجه مردم به حفاظت از اقیانوس‌ها بوده است.

یک غواص کروات موفق شد با حبس نفس به مدت ۲۹ دقیقه و ۳ ثانیه در زیر آب، رکورد جهانی گینس را بشکند؛ زمانی که برای بیشتر انسان‌ها تقریباً غیرقابل‌تصور است. راز این رکورد فقط تمرین و ظرفیت بالای ریه‌ها نیست؛ استفاده از اکسیژن خالص پیش از شروع رکورد نیز نقش مهمی در موفقیت او داشت.

ویتومیر ماریچیچ، غواص آزاد اهل کرواسی، ۲۴ خرداد ۱۴۰۴ توانست صورت خود را برای ۲۹ دقیقه و ۳ ثانیه زیر آب نگه دارد، بدون اینکه در این مدت نفس تازه‌ای بکشد.

او با این عملکرد رکورد قبلی را که از سال ۲۰۲۱ در اختیار بودیمیر شوبات، دیگر غواص کروات، با زمان ۲۴ دقیقه و ۳۷٫۳۶ ثانیه بود، بیش از چهار دقیقه بهبود داد.

یک غواص کروات موفق شد با حبس نفس به مدت ۲۹ دقیقه و ۳ ثانیه در زیر آب، رکورد جهانی گینس را بشکند؛ زمانی که برای بیشتر انسان‌ها تقریباً غیرقابل‌تصور است. راز این رکورد فقط تمرین و ظرفیت بالای ریه‌ها نیست؛ استفاده از اکسیژن خالص پیش از شروع رکورد نیز نقش مهمی در موفقیت او داشت.

ویتومیر ماریچیچ، غواص آزاد اهل کرواسی، ۲۴ خرداد ۱۴۰۴ توانست صورت خود را برای ۲۹ دقیقه و ۳ ثانیه زیر آب نگه دارد، بدون اینکه در این مدت نفس تازه‌ای بکشد.

او با این عملکرد رکورد قبلی را که از سال ۲۰۲۱ در اختیار بودیمیر شوبات، دیگر غواص کروات، با زمان ۲۴ دقیقه و ۳۷٫۳۶ ثانیه بود، بیش از چهار دقیقه بهبود داد.

یک غواص کروات موفق شد با حبس نفس به مدت ۲۹ دقیقه و ۳ ثانیه در زیر آب، رکورد جهانی گینس را بشکند؛ زمانی که برای بیشتر انسان‌ها تقریباً غیرقابل‌تصور است. راز این رکورد فقط تمرین و ظرفیت بالای ریه‌ها نیست؛ استفاده از اکسیژن خالص پیش از شروع رکورد نیز نقش مهمی در موفقیت او داشت.

ویتومیر ماریچیچ، غواص آزاد اهل کرواسی، ۲۴ خرداد ۱۴۰۴ توانست صورت خود را برای ۲۹ دقیقه و ۳ ثانیه زیر آب نگه دارد، بدون اینکه در این مدت نفس تازه‌ای بکشد.

او با این عملکرد رکورد قبلی را که از سال ۲۰۲۱ در اختیار بودیمیر شوبات، دیگر غواص کروات، با زمان ۲۴ دقیقه و ۳۷٫۳۶ ثانیه بود، بیش از چهار دقیقه بهبود داد.

ماریچیچ برای ثبت رکورد روی شکم در استخری کوچک شناور شد و با کمک لوله‌های شناور مخصوص، بدن خود را ثابت نگه داشت. او درست پیش از شروع حبس نفس، آخرین دم را از کپسول اکسیژن انجام داد. گروهی از داوران غواصی آزاد و اعضای تیم پشتیبانی نیز در تمام مدت وضعیت او را زیر نظر داشتند.

غواص برای رسیدن به چنین آمادگی‌ای ۹ ماه تمرین کرده بود. او می‌گوید پس از گذشت ۲۰ دقیقه، تحمل شرایط از نظر ذهنی آسان‌تر شد، اما فشار جسمی، به‌ویژه انقباض‌های دیافراگم، همچنان افزایش پیدا می‌کرد.

کپی لینک

چگونه انسان می‌تواند ۲۹ دقیقه نفسش را حبس کند؟

Guinness

مهم‌ترین نکته درباره‌ی این رکورد، استفاده از اکسیژن خالص پیش از ورود به مرحله‌ی حبس نفس است. این کار با نفس‌کشیدن معمولی تفاوت دارد و می‌تواند ذخیره‌ی اکسیژن در دسترس بدن را افزایش دهد. بنابراین، رکورد ماریچیچ را نباید با مدت حبس نفس یک فرد معمولی یا غواصی که فقط هوای عادی تنفس کرده است، مقایسه کرد.

Guinness

غواصان حرفه‌ای همچنین با تمرین‌های طولانی یاد می‌گیرند مصرف اکسیژن بدن را کاهش دهند و افزایش دی‌اکسیدکربن خون را بهتر تحمل کنند.

هنگامی که صورت انسان وارد آب می‌شود، واکنشی طبیعی به نام «رفلکس شیرجه‌ی پستانداران» فعال می‌شود. این واکنش می‌تواند ضربان قلب را کاهش دهد و جریان خون را بیشتر به سمت اندام‌های حیاتی مانند مغز و قلب هدایت کند.

آمادگی ذهنی نیز اهمیت زیادی دارد. ماریچیچ در طول رکورد تقریباً بی‌حرکت باقی ماند تا مصرف انرژی و اکسیژن را به حداقل برساند. او حتی پس از بیرون آوردن سر از آب، برخلاف انتظار، نشانه‌ی آشکاری از نفس‌نفس‌زدن شدید نداشت.

Guinness

حبس طولانی نفس می‌تواند بسیار خطرناک باشد. با کاهش اکسیژن و افزایش دی‌اکسیدکربن خون، احتمال بیهوشی، تشنج، آسیب مغزی و حتی مرگ وجود دارد. به همین دلیل، چنین رکوردهایی در شرایط کنترل‌شده و با حضور تیم‌های متخصص انجام می‌شوند و تلاش برای تکرار آن‌ها بدون نظارت حرفه‌ای خطرناک است.

رکورد ماریچیچ نشان می‌دهد توانایی انسان در حبس نفس تا چه اندازه پیشرفت کرده است. برای مقایسه، رابرت فاستر آمریکایی در سال ۱۹۵۹ با ثبت زمان ۱۳ دقیقه و ۴۲٫۵ ثانیه رکورد این رشته را در اختیار داشت؛ زمانی که اکنون بیش از دو برابر شده است.

ماریچیچ گفته که هدفش از این رکورد، جلب توجه مردم به حفاظت از اقیانوس‌ها بوده است.

ماریچیچ برای ثبت رکورد روی شکم در استخری کوچک شناور شد و با کمک لوله‌های شناور مخصوص، بدن خود را ثابت نگه داشت. او درست پیش از شروع حبس نفس، آخرین دم را از کپسول اکسیژن انجام داد. گروهی از داوران غواصی آزاد و اعضای تیم پشتیبانی نیز در تمام مدت وضعیت او را زیر نظر داشتند.

غواص برای رسیدن به چنین آمادگی‌ای ۹ ماه تمرین کرده بود. او می‌گوید پس از گذشت ۲۰ دقیقه، تحمل شرایط از نظر ذهنی آسان‌تر شد، اما فشار جسمی، به‌ویژه انقباض‌های دیافراگم، همچنان افزایش پیدا می‌کرد.

کپی لینک

چگونه انسان می‌تواند ۲۹ دقیقه نفسش را حبس کند؟

Guinness

مهم‌ترین نکته درباره‌ی این رکورد، استفاده از اکسیژن خالص پیش از ورود به مرحله‌ی حبس نفس است. این کار با نفس‌کشیدن معمولی تفاوت دارد و می‌تواند ذخیره‌ی اکسیژن در دسترس بدن را افزایش دهد. بنابراین، رکورد ماریچیچ را نباید با مدت حبس نفس یک فرد معمولی یا غواصی که فقط هوای عادی تنفس کرده است، مقایسه کرد.

Guinness

غواصان حرفه‌ای همچنین با تمرین‌های طولانی یاد می‌گیرند مصرف اکسیژن بدن را کاهش دهند و افزایش دی‌اکسیدکربن خون را بهتر تحمل کنند.

هنگامی که صورت انسان وارد آب می‌شود، واکنشی طبیعی به نام «رفلکس شیرجه‌ی پستانداران» فعال می‌شود. این واکنش می‌تواند ضربان قلب را کاهش دهد و جریان خون را بیشتر به سمت اندام‌های حیاتی مانند مغز و قلب هدایت کند.

آمادگی ذهنی نیز اهمیت زیادی دارد. ماریچیچ در طول رکورد تقریباً بی‌حرکت باقی ماند تا مصرف انرژی و اکسیژن را به حداقل برساند. او حتی پس از بیرون آوردن سر از آب، برخلاف انتظار، نشانه‌ی آشکاری از نفس‌نفس‌زدن شدید نداشت.

Guinness

حبس طولانی نفس می‌تواند بسیار خطرناک باشد. با کاهش اکسیژن و افزایش دی‌اکسیدکربن خون، احتمال بیهوشی، تشنج، آسیب مغزی و حتی مرگ وجود دارد. به همین دلیل، چنین رکوردهایی در شرایط کنترل‌شده و با حضور تیم‌های متخصص انجام می‌شوند و تلاش برای تکرار آن‌ها بدون نظارت حرفه‌ای خطرناک است.

رکورد ماریچیچ نشان می‌دهد توانایی انسان در حبس نفس تا چه اندازه پیشرفت کرده است. برای مقایسه، رابرت فاستر آمریکایی در سال ۱۹۵۹ با ثبت زمان ۱۳ دقیقه و ۴۲٫۵ ثانیه رکورد این رشته را در اختیار داشت؛ زمانی که اکنون بیش از دو برابر شده است.

ماریچیچ گفته که هدفش از این رکورد، جلب توجه مردم به حفاظت از اقیانوس‌ها بوده است.

ماریچیچ برای ثبت رکورد روی شکم در استخری کوچک شناور شد و با کمک لوله‌های شناور مخصوص، بدن خود را ثابت نگه داشت. او درست پیش از شروع حبس نفس، آخرین دم را از کپسول اکسیژن انجام داد. گروهی از داوران غواصی آزاد و اعضای تیم پشتیبانی نیز در تمام مدت وضعیت او را زیر نظر داشتند.

غواص برای رسیدن به چنین آمادگی‌ای ۹ ماه تمرین کرده بود. او می‌گوید پس از گذشت ۲۰ دقیقه، تحمل شرایط از نظر ذهنی آسان‌تر شد، اما فشار جسمی، به‌ویژه انقباض‌های دیافراگم، همچنان افزایش پیدا می‌کرد.

کپی لینک

چگونه انسان می‌تواند ۲۹ دقیقه نفسش را حبس کند؟

کپی لینک
کپی لینک
کپی لینک

چگونه انسان می‌تواند ۲۹ دقیقه نفسش را حبس کند؟

مهم‌ترین نکته درباره‌ی این رکورد، استفاده از اکسیژن خالص پیش از ورود به مرحله‌ی حبس نفس است. این کار با نفس‌کشیدن معمولی تفاوت دارد و می‌تواند ذخیره‌ی اکسیژن در دسترس بدن را افزایش دهد. بنابراین، رکورد ماریچیچ را نباید با مدت حبس نفس یک فرد معمولی یا غواصی که فقط هوای عادی تنفس کرده است، مقایسه کرد.

غواصان حرفه‌ای همچنین با تمرین‌های طولانی یاد می‌گیرند مصرف اکسیژن بدن را کاهش دهند و افزایش دی‌اکسیدکربن خون را بهتر تحمل کنند.

هنگامی که صورت انسان وارد آب می‌شود، واکنشی طبیعی به نام «رفلکس شیرجه‌ی پستانداران» فعال می‌شود. این واکنش می‌تواند ضربان قلب را کاهش دهد و جریان خون را بیشتر به سمت اندام‌های حیاتی مانند مغز و قلب هدایت کند.

آمادگی ذهنی نیز اهمیت زیادی دارد. ماریچیچ در طول رکورد تقریباً بی‌حرکت باقی ماند تا مصرف انرژی و اکسیژن را به حداقل برساند. او حتی پس از بیرون آوردن سر از آب، برخلاف انتظار، نشانه‌ی آشکاری از نفس‌نفس‌زدن شدید نداشت.

حبس طولانی نفس می‌تواند بسیار خطرناک باشد. با کاهش اکسیژن و افزایش دی‌اکسیدکربن خون، احتمال بیهوشی، تشنج، آسیب مغزی و حتی مرگ وجود دارد. به همین دلیل، چنین رکوردهایی در شرایط کنترل‌شده و با حضور تیم‌های متخصص انجام می‌شوند و تلاش برای تکرار آن‌ها بدون نظارت حرفه‌ای خطرناک است.

رکورد ماریچیچ نشان می‌دهد توانایی انسان در حبس نفس تا چه اندازه پیشرفت کرده است. برای مقایسه، رابرت فاستر آمریکایی در سال ۱۹۵۹ با ثبت زمان ۱۳ دقیقه و ۴۲٫۵ ثانیه رکورد این رشته را در اختیار داشت؛ زمانی که اکنون بیش از دو برابر شده است.

ماریچیچ گفته که هدفش از این رکورد، جلب توجه مردم به حفاظت از اقیانوس‌ها بوده است.

تصویر 1 از مقاله
تصویر 2 از مقاله
تصویر 3 از مقاله
تصویر 4 از مقاله
تصویر 5 از مقاله
تبلیغات


اشتراک گذاری

دیدگاه‌ها


ارسال دیدگاه