طبق پژوهشی چند ساله، کودکانی که زمان بیشتری را مقابل نمایشگرها سپری میکنند، ممکن است در نوجوانی عملکرد شناختی بهتری داشته باشند.
طبق پژوهشی چند ساله، کودکانی که زمان بیشتری را مقابل نمایشگرها سپری میکنند، ممکن است در نوجوانی عملکرد شناختی بهتری داشته باشند.
سالهاست که والدین دربارهی تأثیر استفاده از گوشی، تبلت و تلویزیون بر رشد کودکان نگران هستند. پژوهشهای مختلف نیز استفادهی بیشازحد از نمایشگرها را با مشکلات رفتاری، کاهش فعالیت بدنی و برخی پیامدهای نامطلوب سلامتی مرتبط دانستهاند. اما مطالعهای جدید نشان میدهد که ماجرا ممکن است پیچیدهتر از تصور رایج باشد و همهی فعالیتهای دیجیتال لزوماً برای رشد ذهنی کودکان مضر نباشند.
بهگزارش ساینسآلرت، پژوهشگران فنلاندی در مطالعهای هشتساله دریافتند کودکانی که زمان بیشتری را صرف استفاده از نمایشگرها کرده بودند، در دوران نوجوانی معمولاً عملکرد بهتری در برخی آزمونهای شناختی داشتند. یافتهها نشان میدهند که نوع فعالیت کودکان هنگام استفاده از دستگاههای دیجیتال احتمالاً بهاندازهی مدت استفاده از آنها اهمیت دارد.
پژوهشی هشتساله روی ۲۶۰ کودک فنلاندی نشان داد افرادی که در کودکی زمان بیشتری را مقابل نمایشگرها سپری کرده بودند، در نوجوانی عملکرد شناختی بهتری داشتند
پژوهشگران اطلاعات ۲۶۰ کودک شامل ۱۳۶ پسر و ۱۲۴ دختر را بررسی کردند. شرکتکنندگان بخشی از پروژهی تحقیقاتی PANIC در فنلاند بودند که از حدود هشتسالگی کودکان آغاز شد و تا حدود ۱۶سالگی آنها ادامه یافت.
در طول این هشت سال، میزان فعالیت بدنی، زمان نشستن و مدت استفاده از نمایشگرها با کمک پرسشنامهها و دستگاههای پوشیدنی ثبت شد. پژوهشگران در پایان مطالعه نیز تواناییهای شناختی نوجوانان، ازجمله حافظه، توجه و سرعت واکنش آنها را با مجموعهای از آزمونها ارزیابی کردند.
نتایج نشان داد کودکانی که در مجموع زمان بیشتری را مقابل نمایشگرها گذرانده بودند، در ۱۶سالگی امتیاز شناختی بالاتری کسب کردند. این گروه همچنین در دو آزمون مربوط به حافظهی کاری، واکنش سریعتری داشتند.
حافظهی کاری به توانایی مغز برای نگهداری و پردازش موقت اطلاعات گفته میشود. این قابلیت هنگام حل مسائل ریاضی، دنبالکردن دستورالعملها و انجام کارهایی که به تمرکز نیاز دارند، اهمیت پیدا میکند.
پتری یالانکو، پژوهشگر علوم ورزشی دانشگاه یووسکوله فنلاند، معتقد است نباید زمان استفاده از نمایشگرها را صرفاً عاملی مضر در نظر گرفت. به گفتهی او، نتایج مطالعه نشان میدهد که فعالیتهای دیجیتال ممکن است به تقویت پردازش شناختی کودکان و نوجوانان کمک کنند.
یالانکو تأکید میکند که مسئلهی اصلی احتمالاً این است که کودکان هنگام استفاده از نمایشگرها دقیقاً چه کاری انجام میدهند. برای مثال، بعضی بازیهای ویدیویی به تمرکز، تصمیمگیری سریع، توجه به جزئیات و پردازش همزمان اطلاعات نیاز دارند. پژوهشهای قبلی نیز نشان دادهاند که برخی از این فعالیتها ممکن است با بهبود تواناییهای شناختی همراه باشند.
با وجود نتایج جالب پژوهش، هنوز نمیتوان گفت استفادهی بیشتر از گوشی، تبلت یا کامپیوتر مستقیماً باعث بهبود عملکرد مغز کودکان میشود.
نوع فعالیت کودکان با گوشی، تبلت و کامپیوتر اهمیت زیادی دارد و یافتهها ثابت نمیکنند که استفادهی بیشتر از نمایشگرها مستقیماً باعث تقویت عملکرد مغز میشود
پژوهش جدید از نوع مشاهدهای است؛ یعنی ارتباط میان رفتارهای کودکان و تواناییهای شناختی آنها را بررسی کرده و نمیتواند رابطهی علتومعلولی را ثابت کند. برای مثال، ممکن است کودکانی که از ابتدا تواناییهای شناختی بالاتری داشتهاند، بیشتر به فعالیتهای دیجیتال خاصی علاقه نشان داده باشند.
همچنین، نتیجهی مطالعه به معنای بیضرربودن استفادهی طولانیمدت از نمایشگرها نیست. پیامدهای احتمالی چنین رفتاری بر خواب، سلامت جسمی و سایر جنبههای رشد کودکان همچنان باید در نظر گرفته شوند.
یافتههای پژوهش نشان میدهند که برای ارزیابی تأثیر فناوری بر رشد ذهنی کودکان، شمارش ساعتهای استفاده از نمایشگرها بهتنهایی کافی نیست. باید به محتوایی که کودکان مصرف میکنند و فعالیتهایی که با دستگاههای دیجیتال انجام میدهند نیز توجه کرد.
پژوهش در ژورنال Pediatric Exercise Science منتشر شده است.
سالهاست که والدین دربارهی تأثیر استفاده از گوشی، تبلت و تلویزیون بر رشد کودکان نگران هستند. پژوهشهای مختلف نیز استفادهی بیشازحد از نمایشگرها را با مشکلات رفتاری، کاهش فعالیت بدنی و برخی پیامدهای نامطلوب سلامتی مرتبط دانستهاند. اما مطالعهای جدید نشان میدهد که ماجرا ممکن است پیچیدهتر از تصور رایج باشد و همهی فعالیتهای دیجیتال لزوماً برای رشد ذهنی کودکان مضر نباشند.
بهگزارش ساینسآلرت، پژوهشگران فنلاندی در مطالعهای هشتساله دریافتند کودکانی که زمان بیشتری را صرف استفاده از نمایشگرها کرده بودند، در دوران نوجوانی معمولاً عملکرد بهتری در برخی آزمونهای شناختی داشتند. یافتهها نشان میدهند که نوع فعالیت کودکان هنگام استفاده از دستگاههای دیجیتال احتمالاً بهاندازهی مدت استفاده از آنها اهمیت دارد.
پژوهشی هشتساله روی ۲۶۰ کودک فنلاندی نشان داد افرادی که در کودکی زمان بیشتری را مقابل نمایشگرها سپری کرده بودند، در نوجوانی عملکرد شناختی بهتری داشتند
پژوهشگران اطلاعات ۲۶۰ کودک شامل ۱۳۶ پسر و ۱۲۴ دختر را بررسی کردند. شرکتکنندگان بخشی از پروژهی تحقیقاتی PANIC در فنلاند بودند که از حدود هشتسالگی کودکان آغاز شد و تا حدود ۱۶سالگی آنها ادامه یافت.
پژوهشی هشتساله روی ۲۶۰ کودک فنلاندی نشان داد افرادی که در کودکی زمان بیشتری را مقابل نمایشگرها سپری کرده بودند، در نوجوانی عملکرد شناختی بهتری داشتند
پژوهشی هشتساله روی ۲۶۰ کودک فنلاندی نشان داد افرادی که در کودکی زمان بیشتری را مقابل نمایشگرها سپری کرده بودند، در نوجوانی عملکرد شناختی بهتری داشتند
پژوهشی هشتساله روی ۲۶۰ کودک فنلاندی نشان داد افرادی که در کودکی زمان بیشتری را مقابل نمایشگرها سپری کرده بودند، در نوجوانی عملکرد شناختی بهتری داشتند
پژوهشگران اطلاعات ۲۶۰ کودک شامل ۱۳۶ پسر و ۱۲۴ دختر را بررسی کردند. شرکتکنندگان بخشی از پروژهی تحقیقاتی PANIC در فنلاند بودند که از حدود هشتسالگی کودکان آغاز شد و تا حدود ۱۶سالگی آنها ادامه یافت.
پژوهشگران اطلاعات ۲۶۰ کودک شامل ۱۳۶ پسر و ۱۲۴ دختر را بررسی کردند. شرکتکنندگان بخشی از پروژهی تحقیقاتی PANIC در فنلاند بودند که از حدود هشتسالگی کودکان آغاز شد و تا حدود ۱۶سالگی آنها ادامه یافت.
در طول این هشت سال، میزان فعالیت بدنی، زمان نشستن و مدت استفاده از نمایشگرها با کمک پرسشنامهها و دستگاههای پوشیدنی ثبت شد. پژوهشگران در پایان مطالعه نیز تواناییهای شناختی نوجوانان، ازجمله حافظه، توجه و سرعت واکنش آنها را با مجموعهای از آزمونها ارزیابی کردند.
نتایج نشان داد کودکانی که در مجموع زمان بیشتری را مقابل نمایشگرها گذرانده بودند، در ۱۶سالگی امتیاز شناختی بالاتری کسب کردند. این گروه همچنین در دو آزمون مربوط به حافظهی کاری، واکنش سریعتری داشتند.
حافظهی کاری به توانایی مغز برای نگهداری و پردازش موقت اطلاعات گفته میشود. این قابلیت هنگام حل مسائل ریاضی، دنبالکردن دستورالعملها و انجام کارهایی که به تمرکز نیاز دارند، اهمیت پیدا میکند.
پتری یالانکو، پژوهشگر علوم ورزشی دانشگاه یووسکوله فنلاند، معتقد است نباید زمان استفاده از نمایشگرها را صرفاً عاملی مضر در نظر گرفت. به گفتهی او، نتایج مطالعه نشان میدهد که فعالیتهای دیجیتال ممکن است به تقویت پردازش شناختی کودکان و نوجوانان کمک کنند.
یالانکو تأکید میکند که مسئلهی اصلی احتمالاً این است که کودکان هنگام استفاده از نمایشگرها دقیقاً چه کاری انجام میدهند. برای مثال، بعضی بازیهای ویدیویی به تمرکز، تصمیمگیری سریع، توجه به جزئیات و پردازش همزمان اطلاعات نیاز دارند. پژوهشهای قبلی نیز نشان دادهاند که برخی از این فعالیتها ممکن است با بهبود تواناییهای شناختی همراه باشند.
با وجود نتایج جالب پژوهش، هنوز نمیتوان گفت استفادهی بیشتر از گوشی، تبلت یا کامپیوتر مستقیماً باعث بهبود عملکرد مغز کودکان میشود.
نوع فعالیت کودکان با گوشی، تبلت و کامپیوتر اهمیت زیادی دارد و یافتهها ثابت نمیکنند که استفادهی بیشتر از نمایشگرها مستقیماً باعث تقویت عملکرد مغز میشود
پژوهش جدید از نوع مشاهدهای است؛ یعنی ارتباط میان رفتارهای کودکان و تواناییهای شناختی آنها را بررسی کرده و نمیتواند رابطهی علتومعلولی را ثابت کند. برای مثال، ممکن است کودکانی که از ابتدا تواناییهای شناختی بالاتری داشتهاند، بیشتر به فعالیتهای دیجیتال خاصی علاقه نشان داده باشند.
نوع فعالیت کودکان با گوشی، تبلت و کامپیوتر اهمیت زیادی دارد و یافتهها ثابت نمیکنند که استفادهی بیشتر از نمایشگرها مستقیماً باعث تقویت عملکرد مغز میشود
نوع فعالیت کودکان با گوشی، تبلت و کامپیوتر اهمیت زیادی دارد و یافتهها ثابت نمیکنند که استفادهی بیشتر از نمایشگرها مستقیماً باعث تقویت عملکرد مغز میشود
نوع فعالیت کودکان با گوشی، تبلت و کامپیوتر اهمیت زیادی دارد و یافتهها ثابت نمیکنند که استفادهی بیشتر از نمایشگرها مستقیماً باعث تقویت عملکرد مغز میشود
پژوهش جدید از نوع مشاهدهای است؛ یعنی ارتباط میان رفتارهای کودکان و تواناییهای شناختی آنها را بررسی کرده و نمیتواند رابطهی علتومعلولی را ثابت کند. برای مثال، ممکن است کودکانی که از ابتدا تواناییهای شناختی بالاتری داشتهاند، بیشتر به فعالیتهای دیجیتال خاصی علاقه نشان داده باشند.
پژوهش جدید از نوع مشاهدهای است؛ یعنی ارتباط میان رفتارهای کودکان و تواناییهای شناختی آنها را بررسی کرده و نمیتواند رابطهی علتومعلولی را ثابت کند. برای مثال، ممکن است کودکانی که از ابتدا تواناییهای شناختی بالاتری داشتهاند، بیشتر به فعالیتهای دیجیتال خاصی علاقه نشان داده باشند.
همچنین، نتیجهی مطالعه به معنای بیضرربودن استفادهی طولانیمدت از نمایشگرها نیست. پیامدهای احتمالی چنین رفتاری بر خواب، سلامت جسمی و سایر جنبههای رشد کودکان همچنان باید در نظر گرفته شوند.
یافتههای پژوهش نشان میدهند که برای ارزیابی تأثیر فناوری بر رشد ذهنی کودکان، شمارش ساعتهای استفاده از نمایشگرها بهتنهایی کافی نیست. باید به محتوایی که کودکان مصرف میکنند و فعالیتهایی که با دستگاههای دیجیتال انجام میدهند نیز توجه کرد.
پژوهش در ژورنال Pediatric Exercise Science منتشر شده است.
دیدگاهها