به گزارش پول و تجارت پیمان مولوی، تحلیلگر اقتصادی در بخشی از گفتوگوی خود با پول و تجارت در پاسخ به این پرسش «در شرایطی که ارتباط اقتصاد ایران با زنجیره اقتصاد جهانی کمتر شده، آیا تأثیرپذیری اقتصاد ایران از روند بازارهای جهانی و قیمتهای جهانی کمتر میشود؟» گفت: پاسخ کوتاه این است که خیر؛ اما نوع این تأثیر تغییر کرده است. ممکن است سهم ایران در زنجیرههای جهانی ارزش کاهش یافته باشد، اما اقتصاد ایران همچنان از طریق چند کانال اصلی تحت تأثیر اقتصاد جهانی قرار دارد: قیمت نفت و گاز، قیمت فلزات اساسی مانند مس و فولاد، قیمت محصولات پتروشیمی، نرخ بهره جهانی به ویژه سیاستهای بانک مرکزی آمریکا، جریان سرمایه و ریسکپذیری جهانی و تحولات ژئوپلیتیک منطقه.
او ادامه داد: برای مثال، حتی اگر اقتصاد ایران ارتباط محدودی با بازارهای مالی جهان داشته باشد، کاهش قیمت جهانی نفت میتواند درآمدهای ارزی کشور را تحت تأثیر قرار دهد و از آن مسیر بر بودجه، نرخ ارز، تورم و رشد اقتصادی اثر بگذارد. بنابراین نمیتوان گفت اقتصاد ایران از اقتصاد جهانی جدا شده است؛ بلکه باید گفت پیوند ایران با جهان بیشتر از کانال کالاها، انرژی و ژئوپلیتیک برقرار است تا از کانال بازارهای مالی و سرمایهای.
مولوی افزود: از نگاه من، توافق یا تفاهم سیاسی میتواند یک «پنجره فرصت» برای اقتصاد ایران ایجاد کند، اما تضمینکننده رشد پایدار نیست. آنچه آینده بازارها را تعیین میکند کیفیت حکمرانی اقتصادی، کنترل کسری بودجه، مهار تورم، ثبات نرخ ارز و تقویت نهادهای اقتصادی است.
او گفت: اگر ثبات سیاسی با اصلاحات اقتصادی همراه شود، برندگان اصلی دوره جدید احتمالاً بازار سرمایه، بخش خصوصی مولد، صنایع صادراتی رقابتی و سرمایهگذاری مستقیم خواهند بود. اما اگر توافق بدون اصلاحات ساختاری باشد، اثر آن بیشتر به یک شوک کوتاهمدت در بازار ارز و انتظارات تورمی محدود خواهد شد و پس از مدتی اقتصاد دوباره با همان چالشهای قدیمی مواجه میشود اما ذاتا در ایران اقتصاد اولویت نیست.
دیدگاهها