بررسی گلکسی بادز ۴ و گلکسی بادز ۴ پرو؛ بهترین ایرباد بازار برای سامسونگی‌ها

سامسونگ در بازار ایربادهای بی‌سیم، همیشه یکی‌از بازیگران اصلی بوده؛ اما لزوما همیشه یکی از بی‌نقص‌ترین‌ها نبوده است. از طراحی عجیب و لوبیایی گلکسی بادز لایو تا فرم کلاسیک‌تر مدل‌های بعدی و سپس مهاجرت به طراحی ساقه‌دار در گلکسی بادز ۳؛ کره‌ای‌ها چند سالی را صرف آزمون‌وخطا کردند تا بالاخره به زبان طراحی و هویت صوتی بالغ‌تری برسند.

حال سامسونگ با عرضه‌ی سری Galaxy Buds4 نشان می‌دهد که می‌خواهد برای رقبای قدرتمندی مثل سونی و بوز خط‌ونشان بکشد. گلکسی بادز ۴ استاندارد با قیمت جهانی ۱۷۹ دلار برای کاربرانی ساخته شده است که از سَری‌های سیلیکونی و حس کیپ‌شدن گوش فراری‌اند؛ در سوی دیگر، گلکسی بادز ۴ پرو با قیمت ۲۴۹ دلار قرار دارد؛ مدلی که سامسونگ با اعتمادبه‌نفس از آن به‌عنوان تجربه‌ای شبیه «استودیوی کامل در گوش» یاد می‌کند.

برای اینکه ببینیم ادعاهای سامسونگ چقدر با واقعیت هم‌خوانی دارند، گلکسی بادز ۴ و بادز ۴ پرو را در خیابان‌های شلوغ تهران، سکوت نسبی دفتر زومیت، تماس‌های روزمره و با پلی‌لیستی از قطعات سخت و پیچیده به چالش کشیدیم؛ از بیس سنگین Massive Attack و James Blake تا شلوغی موسیقی Fleetwood Mac، زنگ‌های تیز Pink Floyd، دیستورشن Metallica و تصویرسازی فضایی Tool. در ادامه با بررسی گلکسی بادز ۴ و گلکسی بادز ۴ پرو همراه زومیت باشید.

اولین تغییر مهم خانواده‌ی گلکسی بادز ۴ از کیس شارژ شروع می‌شود؛ جایی‌که شاید کمتر انتظارش را داشته باشید. سامسونگ در نسل جدید، کیس‌های عمودی را کنار گذاشته و سراغ طراحی تخت‌تر، مربعی‌تر و خوش‌دست‌تری رفته است. درِ شفاف کیس هم ظاهر جذابی به محصول می‌دهد و هم باعث می‌شود با یک نگاه بفهمید ایربادها داخل کیس هستند یا نه.

کیس شارژ گلکسی بادز ۴ واقعا کیفیت ساخت مطلوبی دارد و حتی از برخی ایربادهای گران‌قیمت بازار از جمله مدل پرچم‌دارِ XM5 سونی، پریمیوم‌تر به‌نظر می‌رسد. از نظر حس کلی، کیس گلکسی بادز ۴ به قلمرو ایرپاد پرو اپل نزدیک می‌شود؛ با این تفاوت که درِ شفاف آن احتمالا بیشتر مستعد خط‌وخش خواهد بود؛ بنابراین اگر عادت دارید هدفون را کنار کلید و سکه داخل کیف بیندازید، بهتر است کمی مراقب‌تر باشید.

گلکسی بادز۴ از ایرباد پرچم‌دار XM5 سونی کیفیت ساخت به‌مراتب بالاتری دارد

خود ایربادها طراحی ساقه‌دار دارند و روی ساقه‌ها روکشی فلزی یا فلزگونه دیده می‌شود که به محصول ظاهر لوکس‌تری می‌دهد. گلکسی بادز ۴ در هر گوش حدود ۵٫۱ گرم وزن دارد و همین وزن کم باعث می‌شود فشار زیادی به گوش وارد نکند. کیس شارژ آن نیز با ابعاد حدودی ۵۱ در ۵۱ در ۲۹ میلی‌متر و وزن ۴۵٫۱ گرم، همچنان کوچک و قابل‌حمل باقی مانده است.

تفاوت اصلی دو مدل پرو و عادی، به نوع قرارگیری آن‌ها در گوش بازمی‌گردد. گلکسی بادز ۴ پرو از سَری‌های سیلیکونی استفاده می‌کند و سه سایز مختلف در جعبه‌اش وجود دارد تا بتوانید مناسب‌ترین اندازه را انتخاب کنید. همین سَری‌ها باعث می‌شوند ایرباد در گوش کاملا کیپ شود و علاوه‌بر حذف نویز فعال، بخشی‌از صدای محیط را هم به‌صورت پسیو کاهش دهد. در تجربه‌ی ما، مدل پرو بسیار راحت بود، از گوش نمی‌افتاد و حتی استفاده‌ی پیوسته تا حدود دو ساعت هم آزاردهنده نمی‌شد.

سَری‌های سیلیکونی گلکسی بادز۴ پرو در استفاده‌های طولانی، گوش را اذیت نمی‌کنند

در مقابل، گلکسی بادز ۴ استاندارد طراحی باز دارد و اصلا در گوش کیپ نمی‌شود. این طراحی برای کسانی عالی است که از فشار سَری سیلیکونی، حس بسته‌شدن مجرای گوش خوششان نمی‌آید. مدل استاندارد را می‌توان برای مدت طولانی‌تری در گوش نگه داشت و همچنان صدای محیط را شنید؛ اما همین مزیت، به‌ویژه در حذف نویز و تولید ساب‌بیس، به نقطه‌ضعف اصلی تبدیل می‌شود.

گلکسی بادز ۴ پرو گواهی IP57 دارد؛ یعنی دربرابر گردوغبار و آب مقاوم است و روی کاغذ، می‌تواند تا عمق حدود یک متر آب، به‌مدت ۳۰ دقیقه دوام بیاورد. توجه کنید که گواهی IP57 به‌معنی مناسب‌بودن برای شنا یا دوش‌گرفتن نیست؛ اما برای ورزش، تعریق شدید، پیاده‌روی زیر باران یا استفاده‌ی روزمره خیال‌تان را راحت‌تر می‌کند. گلکسی بادز ۴ گواهی IP54 دارد؛ یعنی دربرابر گردوغبار و پاشش آب مقاومت دارد؛ اما یک پله پایین‌تر از مدل پرو قرار می‌گیرد.

کنترل گلکسی بادز۴ روی ساقه‌ی ایربادها انجام می‌شود. با پینچ‌کردن (نیشگون‌گرفتن) ساقه می‌توانید موسیقی را پخش یا متوقف کنید، تماس را پاسخ دهید یا پایان دهید، آهنگ بعدی و قبلی را انتخاب کنید، بین حالت‌های حذف نویز و صدای محیط جابه‌جا شوید یا برخی عملکردها را شخصی‌سازی کنید. سوایپ به بالا و پایین هم برای کنترل حجم صدا استفاده می‌شود.

در استفاده‌ی روزمره، کنترل‌ها دقیق و قابل‌اعتمادند؛ اما یک ایراد عملی وجود دارد؛ سه‌بار پینچ‌کردن هنگام راه‌رفتن سریع در خیابان یا زمانی که تمرکزتان روی حرکت است، همیشه راحت نیست. این مشکل به‌خصوص زمانی بیشتر به چشم می‌آید که بخواهید آهنگ قبلی را پخش کنید یا سریع بین چند ترک جابه‌جا شوید.

کره‌ای‌ها قابلیت Head Gestures را هم به ایربادهای جدیدشان اضافه کرده‌اند. اگر گوشی گلکسی سازگار داشته باشید، در صورت دریافت تماس فقط با تکان‌دادن سر، می‌توانید تماس را پاسخ دهید یا رد کنید که در بعضی موقعیت‌ها، مثل وقتی دست‌تان پر است یا نمی‌خواهید به گوشی دست بزنید، واقعا کاربردی خواهد بود.

هر دو مدل استاندارد و پروی گلکسی بادز۴ از بلوتوث ۶٫۱ استفاده می‌کنند که درمقایسه‌با بلوتوث ۵٫۴ نسل قبل از نظر پایداری و بهینگی ارتباط، تجربه‌ی مطمئن‌تری فراهم می‌کند. در تست‌های زومیت، اتصال بسیار پایدار بود و قطع‌ووصلی آزاردهنده‌ای تجربه نکردیم. تأخیر هم در استفاده‌ی عادی برای موسیقی، ویدیو و شبکه‌های اجتماعی مشکل‌ساز نبود؛ هرچند فعال‌کردن بعضی قابلیت‌های صوتی باکیفیت‌تر، مثل UHQ Audio می‌تواند تأخیر را افزایش دهد که برای بازی یا ویدیو ایدئال نیست.

متأسفانه بزرگ‌ترین نقد به گلکسی‌بادزها همچنان سر جای خودش است؛ هنوز هم از قابلیت مالتی‌پوینت واقعی خبری نیست. گلکسی بادز ۴ پرو می‌تواند بین دستگاه‌های سامسونگ به‌شکل نرم و خودکار جابه‌جا شود؛ اما اگر ترکیبی از دستگاه‌ها داشته باشید؛ مثلا گوشی گلکسی و لپ‌تاپ مک‌بوک یا ویندوزی از برند دیگر، باید به‌صورت دستی بین آن‌ها جابه‌جا شوید. سامسونگ هنوز هم مثل اپل ترجیح می‌دهد کاربر را در اکوسیستم خودش نگه دارد.

اتصال بسیار پایدار است؛ اما همچنان از قابلیت مالتی‌پوینت خبری نیست

در زمینه‌ی کدک‌های صوتی هم داستان مشابهی داریم. گلکسی بادز ۴ پرو از SBC و AAC پشتیبانی می‌کند؛ کدک‌هایی که تقریبا روی همه‌ی دستگاه‌ها در دسترس‌اند؛ اما اگر گوشی سامسونگ داشته باشید، به Samsung Seamless Codec یا SSC هم دسترسی پیدا می‌کنید. سامسونگ می‌گوید SSC با تحلیل لحظه‌ای تداخل وای‌فای و شرایط محیطی، بیت‌ریت را بین ۸۸ تا ۵۱۲ کیلوبیت‌برثانیه تغییر می‌دهد تا هم پایداری اتصال حفظ شود، هم کیفیت صدا تا جای ممکن بالا بماند.

قابلیت مهم‌تر، SSC UHQ است؛ نسخه‌ی باکیفیت‌تر و جدیدتر کدک سامسونگ که امکان پخش Hi-Res Audio با عمق ۲۴بیت و نرخ نمونه‌برداری ۹۶کیلوهرتز را فراهم می‌کند؛ اما این قابلیت به همه‌ی کاربران نمی‌رسد. برای استفاده از UHQ Audio باید گوشی سازگار سامسونگ داشته باشید؛ ازجمله سری‌های گلکسی S23 و بالاتر، زد فولد و زد فلیپ‌های جدیدتر و برخی تبلت‌های گلکسی، آن هم با One UI 6.1.1 یا جدیدتر.

اگر گوشی سامسونگ نداشته باشید، به کدک‌های نازِل‌تر AAC و SBC محدود می‌شوید

نکته‌ی انتقادی اینجا است که سامسونگ همچنان از کدک‌های فراگیرتر و پیشرفته‌تری مثل LDAC یا aptX Adaptive پشتیبانی نمی‌کند؛ بنابراین اگر گوشی پیکسل، شیائومی، وان‌پلاس یا هر پرچم‌دار اندرویدی غیرسامسونگی داشته باشید، عملا به AAC و SBC با بیت‌ریت به‌مراتب پایین‌تر از SSC محدود می‌شوید؛ درحالی‌که بسیاری از رقبای هم‌قیمت، با LDAC یا aptX Adaptive آزادی بیشتری به کاربران غیرهم‌اکوسیستم می‌دهند.

پشتیبانی از Auracast هم یکی از نکات مثبت گلکسی بادز ۴ پرو به‌حساب می‌آید. این قابلیت، با گسترش دستگاه‌های سازگار، می‌تواند برای گوش‌دادن به پخش‌های عمومی یا اشتراکی کاربرد داشته باشد؛ مثلا در فرودگاه، سالن انتظار، تلویزیون‌های عمومی یا محیط‌هایی که صدا به‌صورت بلوتوثی برای چند کاربر پخش می‌شود.

در دستگاه‌های اندرویدی غیرسامسونگی، برای مدیریت گلکسی بادز باید سراغ اپلیکیشن Galaxy Wearable بروید. این اپلیکیشن امکان کنترل بسیاری از قابلیت‌های پایه و کاربردی را فراهم می‌کند؛ از تغییر حالت‌های ANC و Ambient گرفته تا تنظیم اکولایزر و شخصی‌سازی کنترل‌ها. بااین‌حال، همه‌ی امکانات در دسترس نیستند و بعضی از جذاب‌ترین قابلیت‌ها پشت دروازه‌ی اکوسیستم سامسونگ باقی می‌مانند.

گلکسی بادز ۴ پرو در هر ایرباد از سیستمی با دو درایور شامل یک ووفر برای فرکانس‌های پایین و میانی و یک توییتر صفحه‌ای برای فرکانس‌های بالا استفاده می‌کند. ووفر جدید طبق گفته‌ی سامسونگ دیافراگمی حدود ۱۹٫۸درصد بزرگ‌تر از گلکسی بادز ۳ پرو دارد و برای کنترل دقیق‌تر صدا، هر درایور، آمپلی‌فایر مستقل خودش را دارد. طراحی Dual Amplifier روی کاغذ، باید اعوجاج را کاهش دهد، داینامیک رنج را بهتر کند و کنترل بیشتری روی بیس و تربل بدهد.

در عمل، نتیجه واقعا قابل‌احترام است. گلکسی بادز ۴ پرو صدایی حجیم، گرم، نسبتا تاریک و پرانرژی دارد. بادز سامسونگ در دسته‌ی ایربادهایی با صدای کاملا خنثی، مانیتورینگ و بی‌طرف قرار نمی‌گیرد؛ بیشتر به‌سمت پروفایل عامه‌پسند تمایل دارد، با بیسی محسوس، میدرنج قابل‌قبول و تربل‌هایی که در حجم صدای منطقی، جزئیات خوبی دارند؛ اما در حجم بالای صدا، شاید تیز و خسته‌کننده شوند.

در قطعه‌ی Angel از Massive Attack، با حجم صدای ۷۰درصد، بیس عمیق و دقیقی شنیده می‌شود و مهم‌تر از آن، بیس تولیدشده روی صدای خواننده سایه نمی‌اندازد؛ درحالی‌که بسیاری از ایربادهای بیس‌محور، در قطعاتی با بیس سنگین، وکال را عقب می‌برند یا میدرنج را کم‌رنگ می‌کنند. در تست زومیت، حتی با حجم صدای ۹۰درصد هم شرایط تا حد زیادی مشابه باقی ماند؛ اما در حجم ۱۰۰درصد، به‌ویژه از جایی که گیتار الکتریک وارد می‌شود، بیس کمی شفافیت خود را از دست می‌دهد.

بیس تولیدشده روی صدای خواننده سایه نمی‌اندازد

در قطعه‌ی Limit to Your Love از James Blake، حتی با حجم صدای ۲۵درصد، افت‌وخیز بیس به‌خوبی حس می‌شود و صدا تخت نیست. بسیاری از ایربادها در حجم صدای پایین، فرکانس‌های پایین را از دست می‌دهند و موسیقی بی‌جان می‌شود؛ اما در بادز۴ پرو با فعال‌کردن UHQ Audio، نوسان بیس رساتر و واضح‌تر شنیده می‌شود؛ گویی لایه‌ی پایین فرکانسی، عمق و بافت بیشتری پیدا می‌کند.

در قطعه‌ی Starboy از The Weeknd و Daft Punk، وقتی اکولایزر روی Balanced قرار دارد، بیس کمی محافظه‌کارانه و کم‌جان‌تر از انتظار علاقه‌مندان بیس‌های عمیق شنیده می‌شود. برای چنین سلیقه‌ای، پری‌سِت Bass Boost می‌تواند بیس را برجسته‌تر کند؛ اما باید توجه داشت این پری‌ست بیس را بیش‌از حد بالا می‌برد و احتمالا برای گوش‌دادن طولانی یا قطعات شلوغ، بهترین انتخاب نیست.

پری‌سِت Clear EQ برای کسانی جذاب خواهد بود که می‌خواهند میدرنج و بیس تخت‌تر و کنترل‌شده‌تر شود و محدوده‌ی ۱ تا ۵ کیلوهرتز حضور بیشتری پیدا کند. Treble Boost هم همان‌طور که از نامش پیداست، فرکانس‌های بالا را برجسته‌تر می‌کند و کمی از بیس کم می‌کند. در Enter Sandman از Metallica، تغییر از Balanced به Treble Boost بر وضوح صدای گیتار می‌افزاید؛ اما در حجم صدای ۱۰۰درصد، صدای اسنیر درامز لارس اولریچ و گیتار کرک همت بیش‌از حد تیز می‌شود و حالت نویزدار پیدا می‌کند.

در قطعه‌ی Time از Pink Floyd هم رفتار مشابهی پیش می‌آید. در حجم صدای ۷۰درصد، صدای زنگ ساعت‌ها کمی تیزتر از حد ایدئال شنیده می‌شود؛ اما هنوز قابل‌تحمل باقی می‌ماند. در حجم ۹۰درصد، زنگ‌ها آزاردهنده‌تر می‌شوند و در حجم ۱۰۰درصد، عملا به‌سختی می‌توان صدای آن‌ها را تحمل کرد؛ بدین‌ترتیب گلکسی بادز ۴ پرو در حجم صدای متوسط تا نسبتا بالا بهترین عملکردش را دارد؛ اما اگر عادت دارید همه‌چیز را با حجم ۱۰۰درصد گوش کنید، فرکانس‌های بالا می‌توانند آزاردهنده شوند.

گلکسی بادز۴ پرو صدای پُرانرژی و گرمی دارد و تمام لایه‌های صوتی را به‌خوبی تفکیک می‌کند؛ به‌شرطی که حجم صدا منطقی باشد

در قطعه‌ی The Chain از Fleetwood Mac، با حجم صدای ۸۰درصد، سازها با تفکیک بسیار خوبی شنیده می‌شوند. در دقیقه‌ی سوم، جایی که کیک‌درام و صدای پیک‌زدن گیتار وارد می‌شود، همچنان می‌شود بیس‌لاین را دنبال کرد و صدا آزاردهنده نیست؛ اما در حجم ۱۰۰درصد، هرچند بیس هنوز شنیده می‌شود، صدای پیک گیتار کم‌کم با وکال خواننده‌ی زن ترکیب می‌شود و شفافیت کلی آسیب می‌بیند.

در Billie Jean از Michael Jackson، گلکسی بادز ۴ پرو می‌تواند در ثانیه‌های ابتدایی، ریتم درامز، بیس‌لاین و جزئیات ریزی مثل نفس‌های خواننده را به‌خوبی منتقل کند. اینجا مزیت اصلی هدفون مشخص می‌شود؛ بادز ۴ پرو در حجم صدای منطقی، جزئیات ریز و لایه‌های صوتی را خوب بیرون می‌کشد، بدون اینکه موسیقی بیش‌از حد تحلیلی یا خشک شود.

از نظر ساند استیج و تصویرسازی فضایی، مدل پرو عملکرد بسیار خوبی دارد. در قطعه‌ی Pneuma از Tool، حس قرارگیری طبل‌ها در اطراف سر به‌وضوح منتقل می‌شود و صدا صرفا در مرکز جمجمه قفل نمی‌ماند؛ البته نباید انتظار ساند استیج باز یک هدفون دورگوشی خوب را داشته باشید؛ اما برای فرم‌فکتور TWS، گلکسی بادز ۴ پرو تصویرسازی قانع‌کننده و جذابی ارائه می‌دهد.

در نهایت باید به عملکرد 360 Audio اشاره کنیم که سامسونگ با آن سعی دارد صدا را به‌شکل فضایی‌تر و سه‌بعدی‌تر بازسازی کند تا صدا فقط از چپ و راست شنیده نشود؛ بلکه حس جلو، عقب و اطراف سر هم ایجاد شود. در قطعه‌ی Bubbles از Yosi Horikawa، وقتی 360 Audio را فعال کردیم، صدای برخورد تیله‌ها و توپ‌های پینگ‌پنگ علاوه‌بر چپ و راست، از پشت و جلوی سر هم حس می‌شد.

اگر بیس و تفکیک صدا برایتان اهمیت دارد، مدل استاندارد، انتخاب هیجان‌انگیزی نیست

در سوی دیگر میدان، گلکسی بادز ۴ استاندارد در زمینه‌ی بیس به‌وضوح از مدل پرو عقب می‌ماند. طراحی باز باعث می‌شود ساب‌بیس و عمق فرکانس‌های پایین از دست برود؛ زیرا وقتی ایرباد در گوش کیپ نمی‌شود، فشار هوای لازم برای بازتولید بیس عمیق شکل نمی‌گیرد. ضمن اینکه مدل استاندارد برخلاف مدل پرو، ساختار دو درایور ندارد و با یک درایور باید هم فرکانس‌های پایین و هم فرکانس‌های بالا را تولید کند؛ بنابراین اگر کیفیت صدا، بیس و تفکیک برایتان مهم است، مدل استاندارد انتخاب هیجان‌انگیزی نیست؛ مگر اینکه راحتی طراحی باز را به همه‌چیز ترجیح دهید.

گلکسی بادز ۴ پرو از سیستم حذف نویز Adaptive ANC 2.0 استفاده می‌کند؛ سیستمی که سامسونگ می‌گوید با پردازش بلادرنگ، شدت حذف نویز را با محیط تطبیق می‌دهد. مدل استاندارد هم Adaptive ANC 1.0 دارد؛ اما به‌دلیل طراحی باز و نبود سری سیلیکونی، از همان ابتدا یک محدودیت فیزیکی جدی دارد.

در محیط دفتر زومیت، سیستم حذف نویز بادز ۴ پرو عملکرد بسیار خوبی داشت. صدای همهمه‌ی محیط، صدای سیستم تهویه و نویزهای یکنواخت تا حد زیادی محو می‌شدند. صدای کیبورد یا بلند حرف‌زدن همکاران همچنان تا حدی نفوذ می‌کرد؛ اما وقتی حجم صدا را حتی روی حدود ۳۰درصد قرار می‌دادیم، همان صداهای باقی‌مانده هم عملا ناپدید می‌شدند.

گلکسی بادز ۴ پرو در خیابان هم صدای محیط را به‌شکل مؤثری کاهش می‌داد. حذف نویز روی صداهای یکنواخت و فرکانس پایین، مثل غرش خودروها یا نویز پس‌زمینه، بهتر عمل می‌کند و مثل بیشتر ایربادهای ANC، دربرابر صداهای ناگهانی، تیز یا محدوده‌ی گفتار انسانی چندان جادویی نیست.

سیستم حذف نویز بادز۴ پرو به گوش فشار نمی‌آورد و صداهای محیطی را تا حد زیادی محو می‌کند؛ اما روی ANC مدل استاندارد نباید حساب کرد

نکته‌ی مثبت دیگر اینکه سیستم ANC گلکسی بادز ۴ پرو فشار آزاردهنده‌ای به گوش وارد نمی‌کند. در تست ما، کمی فشار حس می‌شد؛ اما آن‌قدر نبود که استفاده‌ی طولانی را مختل کند. استفاده‌ی پیوسته تا حدود دو ساعت کاملا قابل‌تحمل بود؛ به‌ویژه چون سَری‌های سیلیکونی مدل پرو راحت در داخل گوش می‌نشینند.

اما روی ANC گلکسی بادز ۴ استاندارد نباید حساب جدی باز کرد. وقتی ایرباد در گوش کیپ نمی‌شود، حذف نویز پسیو تقریبا وجود ندارد و ANC هم نمی‌تواند معجزه کند. برای کسانی که محیط اطراف را باید بشنوند یا از سری سیلیکونی بدشان می‌آید، این طراحی مزیت است؛ اما برای حذف نویز، تمرکز در محیط کار، سفر یا مترو، مدل استاندارد اصلا در سطح مدل پرو نیست.

حالت Ambient Sound در بادز ۴ پرو هم کاربردی و شفاف است. صدای محیط طبیعی‌تر از بسیاری از ایربادهای اقتصادی شنیده می‌شود و برای مکالمه‌ی کوتاه یا عبور از خیابان لازم نیست حتما ایرباد را از گوش خارج کنید؛ البته در تجربه‌ی ما، صدای خود کاربر در این حالت کمی رنگ رباتی داشت؛ نه آن‌قدر که آزاردهنده باشد؛ اما به‌اندازه‌ای بود که متوجه پردازش دیجیتال صدا می‌شدیم.

سامسونگ برای تماس‌ها روی ترکیبی از چند میکروفون، پردازش DNN یا Deep Neural Network و واحد Voice Pick-Up حساب کرده است. مدل پرو از ۶ میکروفون برای جداسازی صدای کاربر از نویز پس‌زمینه استفاده می‌کند. قابلیت Super Wideband Calling نیز پهنای باند بلوتوثی تماس را تا ۱۶ کیلوهرتز افزایش می‌دهد تا صدا طبیعی‌تر، شفاف‌تر و کامل‌تر منتقل شود.

در تماس‌ها، طرف مقابل صدای شلوغی خیابان را تقریبا نمی‌شنید؛ اما صدای کاربر اندکی حالت رباتی به خود می‌گیرد

در تست خیابانی ما، گلکسی بادز ۴ پرو عملکرد قابل‌توجهی داشت؛ طرف مقابل صدای خودروها و شلوغی خیابان را تقریبا نمی‌شنید و صدای کاربر به‌خوبی منتقل می‌شد. ضعف اصلی این بود که صدا کمی رباتی می‌شد؛ اتفاقی که در بسیاری از ایربادهای مجهز به حذف نویز مکالمه رخ می‌دهد؛ چون الگوریتم تلاش می‌کند نویز محیط را حذف کند و گاهی بخشی از بافت طبیعی صدا نیز قربانی می‌شود.

فعال‌کردن Super Wideband Speech وضعیت را بهتر می‌کند و پهنای باند تماس را افزایش می‌دهد؛ اما این قابلیت به‌صورت پیش‌فرض غیرفعال است و باید از تنظیمات فعال شود. ضمن اینکه پشتیبانی کامل از SWB فقط به هدفون و گوشی محدود نیست؛ شبکه‌ی موبایل، اپلیکیشن تماس و دستگاه طرف مقابل هم می‌توانند روی کیفیت نهایی تأثیر بگذارند.

هرکدام از ایربادهای مدل پرو از باتری ۶۱میلی‌آمپرساعتی بهره می‌برند و کیس شارژ هم باتری ۵۳۰میلی‌آمپرساعتی دارد و می‌تواند چندبار ایربادها را شارژ کند. سامسونگ برای گلکسی بادز ۴ پرو با ANC روشن، شارژدهی را حدود ۶ساعت اعلام می‌کند. برای گلکسی بادز ۴ استاندارد، این عدد حدود یک ساعت کمتر است و به ۵ساعت می‌رسد.

در تجربه‌ی عملی ما، بعد از حدود ۹۰ دقیقه گوش‌دادن به موسیقی با حجم صدای ۷۰درصد و ANC روشن، فقط حدود ۲۰درصد از شارژ ایربادها کم شد. اگر همین روند خطی ادامه پیدا کند، می‌توان انتظار شارژدهی نزدیک به ۷ساعت را هم داشت؛ البته در نهایت، عوامل مختلفی مثل حجم صدا، نوع کدک، فعال‌بودن UHQ Audio، ANC، تماس، دمای محیط و سلامت باتری تعیین‌کننده هستند.

کیس شارژ از USB-C پشتیبانی می‌کند و قابلیت شارژ بی‌سیم هم دارد. در جعبه‌ی گلکسی بادز ۴ پرو خود ایربادها، کیس، ۳ سَری سیلیکونی و دفترچه‌ی راهنما قرار می‌گیرد؛ اما شارژر و کابل USB-C داخل جعبه نیستند. مقاومت IP57 نیز فقط مربوط به خود ایربادها است و شامل کیس شارژ نمی‌شود.

خانواده ما