ناسا روز سهشنبه چهار فضانوردی را معرفی کرد که اعضای خدمه مأموریت آرتمیس ۳ را تشکیل خواهند داد: رندی برسنیک، لوکا پارمیتانو، فرانک روبیو و آندره داگلاس.
برخلاف مأموریت آرتمیس ۲، فضانوردان در آرتمیس ۳ به ماه سفر نخواهند کرد. در عوض، آنها به مدار نزدیک زمین خواهند رفت تا مانورهای پهلوگیری مداری و اتصال با یک یا دو ماهنشین را آزمایش کنند. این مانورها در مأموریت بعدی، یعنی آرتمیس ۴ برای فرود انسان روی سطح ماه بهکار گرفته خواهند شد؛ هدفی که ناسا امیدوار است در سال ۲۰۲۸ به آن دست یابد.
رندی برسنیک، فرمانده تازه منصوبشده آرتمیس ۳، در یک مصاحبه گفت باقیماندن در مدار زمین و نرفتن به ماه، از هیجان او کم نکرده است. او گفت: «میدانیم که بدون انجام این آزمایشهای حیاتی، هیچ فرودی روی ماه در برنامه آرتمیس انجام نخواهد شد.» برسنیک افزود آرتمیس ۳ «حلقه اتصال» میان مأموریت قبلی و فرود بعدی آمریکا روی سطح ماه خواهد بود و همین موضوع آن را بسیار هیجانانگیز میکند.
در ماه آوریل، مأموریت آرتمیس ۲ چهار فضانورد شامل رید وایزمن، ویکتور گلوور، کریستینا کوک و جرمی هانسن را برای نخستینبار در بیش از نیم قرن به نزدیکی ماه فرستاد. آن مأموریت از نظر ترکیب خدمه نیز تاریخی بود. ویکتور گلوور نخستین مرد سیاهپوستی بود که به نزدیکی ماه سفر کرد و کریستینا کوک نیز به نخستین زن مسافر ماه تبدیل شد. همچنین، جرمی هانسن از آژانس فضایی کانادا، اولین فضانورد غیرآمریکایی بود که در مأموریتهای آرتمیس مشارکت میکند و از مدار زمین فراتر میرود.
بااینحال، درحالیکه شخصاً انتظار داشتم ناسا دستکم یک فضانورد زن را برای آرتمیس ۳ انتخاب کند، سازمان فضایی آمریکا تصمیم گرفت خدمهای کاملاً مردانه برای این مأموریت داشته باشد. در میان فضانوردان انتخابی، آندره داگلاس سیاهپوست است و فرانک روبیو نخستین فضانورد آمریکایی با تبار السالوادوری محسوب میشود که به فضا رفته است. لوکا پارمیتانو، فضانورد ایتالیایی نیز نخستین نمایندهی آژانس فضایی اروپا در یک مأموریت برنامه آرتمیس خواهد بود.
جرد آیزاکمن پس از معرفی خدمه آرتمیس ۳ در نشست خبری سهشنبه گفت: «فکر نمیکنم کسی باید برداشت خاصی از این موضوع داشته باشد.» او افزود ناسا «بهترین فضانوردان ممکن را برای دستیابی به اهداف مأموریت انتخاب کرده است.»
ناسا زمانی متعهد شده بود نخستین زن، نخستین فرد رنگینپوست و نخستین فضانورد غیرآمریکایی را روی ماه فرود بیاورد؛ اما چند هفته پس از آغاز محدودیتهای دولت ترامپ علیه برنامههای تنوع، برابری و شمول در اوایل سال ۲۰۲۵، این وعده را از وبسایت خود حذف کرد.
آیزاکمن همچنین گفت آخرین دوره جذب فضانورد ناسا شامل زنان بیشتری نسبت به مردان بوده است؛ اما توضیحی درباره نحوه انتخاب اعضای آرتمیس ۳ ارائه نکرد. به گفته برسنیک، فضانوردان چند هفته پیش از انتخابشان برای این مأموریت مطلع شدند و برخلاف مأموریتهای قبلی، همه اعضا همزمان از این خبر آگاه نشدند. او گفت: «اینکه لحظه معرفی رسمی را با خدمهای که قرار است همراهشان پرواز کنم تجربه کردم، برایم بسیار خاص بود.»
رندی برسنیک باتجربهترین عضو گروه است. او در سال ۲۰۰۴ به ناسا پیوست و تنها عضو خدمه آرتمیس ۳ است که پیش از بازنشستگی شاتل فضایی، با یکی از آنها پرواز کرده است. او در سال ۲۰۰۹ در جریان مأموریتی دو هفتهای با شاتل فضایی آتلانتیس به فضا رفت. سپس در سال ۲۰۱۱ بهعنوان فضانورد ارشد گروه پایانی برنامه شاتل فضایی فعالیت کرد.
برسنیک همچنین در سال ۲۰۱۷، حدود چهار ماه و نیم را بهعنوان عضو خدمه ایستگاه فضایی بینالمللی در مدار زمین سپری کرد. او پیش از پیوستن به ناسا، خلبان جنگنده در سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا بود و درطول دوران خدمت خود بیش از ۷هزار ساعت پرواز با انواع هواگردها و ۳۶۰۰ ساعت فعالیت فضایی ثبت کرده است.
برسنیک از سال ۲۰۱۸ تا زمان انتخاب برای آرتمیس ۳، بهعنوان دستیار رئیس دفتر فضانوردان ناسا در واحد اکتشافات فضایی این سازمان فعالیت میکرد و در ساخت و آزمایش سامانههای برنامه آرتمیس نقش داشت.
لوکا پارمیتانو بهعنوان خلبان آرتمیس ۳ انتخاب شده است. او در جریان یک پیادهروی فضایی در سال ۲۰۱۳ بهدلیل حادثهای خطرناک شهرت زیادی پیدا کرد. وی آن زمان قرار بود شش ساعت خارج از ایستگاه فضایی کار کند، اما بهدلیل نقص در سامانه خنککننده لباس فضایی، کلاهش بهتدریج از آب پر شد.
مرکز کنترل مأموریت فوراً عملیات را متوقف کرد و پارمیتانو با وجود کاهش دید ناشی از آب داخل کلاه، توانست سالم به ایستگاه فضایی بازگردد. یوزف اشباخر، مدیرکل آژانس فضایی اروپا در مراسم معرفی خدمه با اشاره به آن حادثه گفت پارمیتانو «آرامش و خونسردی ایتالیایی» را به مأموریت پرریسک آرتمیس ۳ خواهد آورد.
پارمیتانو نخستین نماینده آژانس فضایی اروپا در یک مأموریت آرتمیس خواهد بود. او کار خود را بهعنوان خلبان آزمایش و سپس سرهنگ نیروی هوایی ایتالیا آغاز کرد و تاکنون ۳۶۷ روز را در فضا گذرانده است. مهمترین مأموریت اخیر او فرماندهی ایستگاه فضایی بینالمللی در سالهای ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۰ بود؛ مأموریتی که او را به نخستین فرمانده ایتالیایی ایستگاه تبدیل کرد.
پارمیتانو پس از معرفی خود در رویداد سهشنبه گفت: «در برابر مسئولیتی که پیشرو داریم احساس فروتنی میکنم، اما بیش از هر چیز سپاسگزارم.»
آندره داگلاس، فضانورد تازهکار ناسا در سال ۲۰۲۳ بهعنوان عضو ذخیره آرتمیس ۲ انتخاب شده بود؛ اما اکنون سرانجام فرصت یافته است که بهعنوان عضو رسمی به فضا سفر کند.
داگلاس که اهل شهر چساپیک در ایالت ویرجینیا است، یکی از متخصصان مأموریت آرتمیس ۳ خواهد بود. او در سال ۲۰۲۱ پس از فعالیت در گارد ساحلی ایالات متحده آمریکا و سپس بهعنوان عضو ارشد آزمایشگاه فیزیک کاربردی در دانشگاه جانز هاپکینز، به جمع فضانوردان ناسا پیوست.
ورود آرتمیس ۳ به مدار نزدیک زمین، نخستین سفر فضایی داگلاس خواهد بود. او تنها عضو خدمه محسوب میشود که تاکنون هیچگاه به فضا نرفته است. داگلاس در مراسم معرفی خدمه گفت: «مامان، از اینکه همیشه به من ایمان داشتی، واقعاً ممنونم.»
آخرین سفر فرانک روبیو به فضا بسیار طولانیتر از آن چیزی شد که انتظار میرفت. او در سپتامبر ۲۰۲۲ با فضاپیمای روسی سایوز راهی ایستگاه فضایی بینالمللی شد و قرار بود تنها شش ماه در آنجا بماند. اما پس از اتصال سایوز به ایستگاه، سامانه خنککننده فضاپیما دچار نشتی شد. روبیو که پزشک نیز است، مجبور شد تا زمان ارسال سایوز جایگزین در ایستگاه باقی بماند.
نقص فنی سایوز از نظر نیاز به تخلیه اضطراری احتمالی ایستگاه مشکلساز بود، زیرا ناسا فضاپیمای آسیبدیده را برای بازگرداندن فضانوردان کاملاً ایمن نمیدانست. در نتیجه، یک صندلی موقت برای روبیو در فضاپیمای کرو دراگون اسپیسایکس که آن زمان به ایستگاه متصل بود، آماده شد.
روبیو سرانجام در سپتامبر ۲۰۲۳ پس از ۳۷۱ روز اقامت پیوسته در فضا به زمین بازگشت؛ رکوردی که طولانیترین مأموریت فضایی بدون وقفهی یک فضانورد آمریکایی محسوب میشود. او در آرتمیس ۳ نقش متخصص مأموریت را برعهده خواهد داشت.
روبیو پیش از پیوستن به ناسا در سال ۲۰۱۷، بهعنوان خلبان و پزشک در ارتش ایالات متحده خدمت میکرد و سابقهی پرواز با بالگرد یواچ-۶۰ بلک هاوک را در مأموریتهای بوسنی و افغانستان دارد.
ناسا باب هاینز، یکی از فضانوردان باسابقهی خود را به عنوان تنها عضو ذخیره آرتمیس ۳ انتخاب کرده است. این تصمیم نشاندهنده یک استراتژی فشرده و کارآمد است؛ زیرا هاینز وظیفه دارد به عنوان پشتیبان تمام اعضای خدمهی ماموریت عمل کند. او آمادگی خواهد داشت تا در صورت بروز هرگونه مشکل یا بیماری برای هر یک از چهار خدمه اصلی (شامل فرمانده، خلبان یا متخصصان ماموریت) بلافاصله جایگزین آنها شود و نقش مربوطه را بر عهده بگیرد.
باب هاینز که خلبان آزمایش باسابقه در نیروی هوایی ایالات متحده است، تجربه گرانبهایی در حوزه هوانوردی و فضانوردی دارد. او در سال ۲۰۱۷ به عنوان کاندیدای فضانوردی ناسا انتخاب شد و در سال ۲۰۲۲ در ماموریت کرو ۴ اسپیسایکس در نقش خلبان فضاپیمای کرو دراگون به ایستگاه فضایی بینالمللی سفر کرد.
هاینز سپس بهعنوان مهندس پرواز، ۱۷۰ روز را در آزمایشگاه مداری سپری کرد و همین تجربهی قوی و آشنایی عمیق با سیستمهای پیچیده پروازی، او را به گزینهای ایدهآل و مطمئن برای پشتیبانی از مأموریت حساس آرتمیس ۳ تبدیل میکند.
حضور یک عضو پشتیبان همهفنحریف برای آرتمیس ۳ اهمیت حیاتی دارد، زیرا این ماموریت دو هفتهای، یکی از پیچیدهترین عملیاتهای تاریخ ناسا در مدار زمین خواهد بود. هاینز باید پابهپای خدمه اصلی تمام مراحل سخت آموزشی، از جمله شبیهسازی فرآیندهای اتصال با ماهنشینهای خصوصی اسپیسایکس و بلو ارجین را پشت سر بگذارد تا تضمین کند که در صورت نیاز، فرود روی ماه بیش از پیش به تعویق نمیافتد.
خانواده ما
دیدگاهها