تغییر رفتار مالی کاربران در سالهای اخیر، مفاهیم جدیدی را وارد ادبیات اقتصادی روزمره کرده است. در حالی که تا چند سال پیش، دغدغه اصلی کاربران در زمان خرید تنها به پیدا کردن فروشگاههای ارزانتر یا استفاده از کدهای تخفیف محدود میشد، امروزه سیستمهای مالی مدرن راهکارهای هوشمندانهتری را برای مدیریت هزینهها به شهروندان ارائه میکنند. یکی از این مفاهیم که در سطح جهانی به استانداردی برای پرداختهای خرد تبدیل شده، سیستم «برگشت پول» یا Cashback است.
با این حال، بررسیها نشان میدهد که این مفهوم در ایران هنوز برای بسیاری از کاربران آشنا نیست. اخیرا با اجرای کمپینهای محیطی و رونمایی از دیجیکارت، این مدل مالی به شکل گستردهتری ارائه شده است؛ اما همچنان ابهاماتی درباره کارکرد واقعی این محصول و تمایز آن با کارتهای بانکی سنتی وجود دارد.
سیستم برگشت پول یا همان Cashback، حکم یک خداحافظی گرم با مدلهای سنتی تخفیف را دارد. در مدلهای رایج، شما برای پرداخت هزینه کمتر، باید به دنبال یک جشنواره فروش باشید یا کدهای تخفیف مقطعی را پیدا کنید. اما مکانیزم کشبک (Cashback) به شکلی کاملا متفاوت و بر پایه وفاداری و رفتار پرداخت کاربر بنا شده است.
در این سیستم، کاربر کالای مورد نیاز خود را دقیقا با همان قیمت روی محصول یا قیمت مصوب فروشگاه خریداری میکند و هیچ نیازی هم به چانهزنی یا جستوجو برای تخفیف ندارد. پس از انجام تراکنش، شرکت ارائهدهنده خدمات پرداخت یا صادرکننده کارت، درصدی از مبلغ پرداختشده را بهعنوان پاداش حُسن استفاده، دوباره به کیف پول شما برمیگرداند. این پول، اعتبار خرید محدود یا امتیاز مجازی نیست؛ بلکه پول نقد واقعی است که به جیب شما بازمیگردد.
هدف از این سیستم، ایجاد یک بازی برد-برد است؛ جایی که ارائهدهنده کارت، تراکنشهای بیشتری را در شبکه خود ثبت میکند و کاربر نیز در ازای هر خریدی که بهصورت طبیعی در زندگی روزمره خود انجام میدهد، بخشی از هزینههایش را جبران میکند.
ناشناخته بودن برخی خدمات بهروز دنیا در ایران باعث شده گاهی تفاوت فیچرها یا سرویسهای مختلف کسبوکارها برای کاربران و مشتریان روشن نباشد. برای مثال، در مورد دیجیکارت این احتمال وجود دارد که کاربران آن را با کارتهای هدیه، بنکارتهای خرید سازمانی یا کیفپولهای محدود به یک اکوسیستم خاص اشتباه بگیرند.
دیجیکارت یک محصول موقت یا محدود نیست. این محصول اخیرا با هدف ایجاد تحول در پرداختهای خرد ارائه شده و ترکیبی از بعضی خدمات بانکی با یک سیستم کشبک سراسری است؛ به این معنا که از هرجا با این کارت خرید کنید از ۰.۵ درصد تا ۵ درصد از پولتان به حسابتان برمیگردد. دیجیکارت در مراحل بعدی امکان خرید اعتباری را هم اضافه خواهد کرد تا کاربران بتوانند در خریدهای اعتباری هم روی این کارت حساب کنند.
اما سیستم کشبک چگونه میتواند تراز مالی یک کاربر عادی را در پایان ماه تغییر دهد؟ مزیت اصلی دیجیکارت این است که برای دریافت کشبک، نیازی به تغییر سبک زندگی یا مراجعه به فروشگاههای خاص ندارید.
این سودهای خرد در طول یک ماه جمع شده و در نهایت عدد قابلتوجهی میشود که بخشی از کیف پول کاربر را مجددا پر میکند.
بازار خدمات مالی در ایران در حال گذار از مدلهای سنتی به سمت مدلهای کاربرمحور است. کمپینهای اخیر نشان میدهند که هدف از ارائه دیجیکارت، ایجاد یک استاندارد جدید برای خریدهای روزانه است.
بخش بزرگی از کاربران همچنان به استفاده از کارتهایی عادت دارند که هیچ بازگشت سرمایهای برای آنها به همراه ندارد. آگاهی از این که ابزاری مانند دیجیکارت میتواند ضمن پرداخت و تراکنش، از ۰.۵ درصد تا ۵ درصد از هزینههای پرداختشده را به شکل پول نقد به حساب بازگرداند، میتواند نقطه عطفی در مدیریت هزینههای شخصی باشد.
در نهایت، مفهوم کشبک یک فرمول پیچیده اقتصادی نیست؛ بلکه سادهترین راه برای خلق منفعت ملموس از لابهلای خریدهایی است که در هر صورت باید انجام دهیم.
خانواده ما
دیدگاهها