به گزارش پول و تجارت دولت ترامپبا پیشبینی فروپاشی سریع صنعت نفت ایران و قطع شریانهای مالی آن، اقدام به محاصره دریایی و اعمال فشار حداکثری کرد. با این حال، بستهشدنتنگه هرمزبار مالی سنگینی را بر اقتصاد جهانی و بهویژه ایالات متحده تحمیل کرد.
واشنگتنپست در گزارشی نوشت: برخلاف انتظارات کاخ سفید مبنی بر تسلیم شدن تهران، واشنگتن به دلیل هراس از جهش بیرویه قیمت سوخت در بازارهای داخلی و جهانی، نتوانست فشارهای نظامی را به حداکثر برساند و عملاً پیشبینیهای ارتش آمریکا درباره انهدام زیرساختهای نفتی ایران محقق نشد.
در گزارشی که مشروح آن را میتوانید دراین لینک بخوانید آمده است:
«تحلیل دادههای صنعت انرژی و ردیابی کشتیها نشان میدهد که تهران نه تنها درآمد نفتی خود را حفظ کرده، بلکه در ماههای اوج درگیری، سود بیشتری نسبت به دوران پیش از جنگ به دست آورده است. ایران با بهرهگیری از افزایش جهانی قیمت نفت، توانست کاهش احتمالی حجم فروش را جبران کند. کارشناسان معتقدند استفاده از شبکههای مالی پنهان (بانکداری سایه)، تراکنشهای رمزارزی و فروش ساختاریافته نفت به پالایشگاههای مستقل چینی (تیپاتها)، محدودیتهای بینالمللی را به طور مؤثری بیاثر کرده است.»
یکی از کلیدیترین تاکتیکهای ایران برای حفظ جریان درآمدی، اتکا به ذخایر عظیم نفت خام بر روی آب بود. پیش از اجرای کامل محاصره آمریکا، ایران بیش از ۱۲۰ میلیون بشکه نفت در مخازن شناور آسیا ذخیره کرده بود که تا زمان اعلام توافق جدید، همچنان حدود ۷۰ میلیون بشکه از آن برای عرضه به بازار چین در دسترس باقی مانده است. از سوی دیگر، به دلیل ماهیت زمانبر و پیچیده بازگشت درآمدهای ارزی تحریمی، ایران در طول ماههای جنگ عملاً در حال دریافت پولِ فروشهای گذشته خود بود و همین امر مانع از اثربخشی فوری محاصره دریایی شد.
در آستانه بازگشایی کامل تنگه هرمز و آغاز مذاکرات دوماهه برای دستیابی به یک توافق پایدار، وضعیت مالی و ذخایر نفتی ایران موقعیت چانهزنی این کشور را تقویت کرده است. کارشناسان بینالمللی تأکید میکنند که آمریکا اکنون در بنبست سختی قرار دارد؛ چراکه از یک سو ظرفیت ذخایر جهانی نفت به شدت کاهش یافته و خطر جهش ۵۰ درصدی قیمتها وجود دارد و از سوی دیگر، واشنگتن چارهای جز پذیرش توافقی ندارد که ایران را از نظر اقتصادی در موقعیتی به مراتب بهتر از دوران پیش از جنگ قرار میدهد.
دیدگاهها