به گزارش پول و تجارت به نقل از آوش، رشد ۷۲ درصدی ورودی آب سدهاو افزایش نسبی ذخایر، تصویری امیدوارکننده ایجاد کرده، اما به معنای پایان خشکسالی نیست. تراز منفی سفرههای زیرزمینی و تنش آبی در دستکم ۱۴ استان، از جمله کاهش ۳۶ درصدی بارش تهران، نشان میدهد بحران همچنان پابرجاست.
در چنین شرایطی، مقصر دانستن صرفِ شهروندان و مصرف خانگی، آدرس غلطی است. بر اساس آمارهای رسمی، ۲۵ تا ۳۰ درصد آب شبکههای توزیع کشور بدون درآمد است که حدود ۱۵ درصد آن به هدررفت فیزیکی و نشتی از لولههای فرسوده مربوط میشود؛ مشکلی که در بافتهای قدیمی شهری شدیدتر است.
بحران آب حاصل سالها توسعه ناکارآمد، کشاورزی غیراصولی و تعلل در نوسازی زیرساختهاست. اصلاح الگوی مصرف مردم ضروری است، اما بدون سرمایهگذاری دولت برای کاهش هدررفت و مدیریت هوشمند منابع، بارشهای مقطعی نمیتوانند شکاف عمیق مدیریت آب در ایران را پر کنند.
دیدگاهها