تشویق هوش مصنوعی، قفل معمای ریاضی ۱۶۷ ساله را باز کرد

مدل هوش مصنوعی کلاد با پشتیبانی و پیام‌های روحیه‌بخش یک برنامه‌نویس، پیشرفت چشمگیری در حل فرضیه‌ی ۱۶۷ ساله‌ی ریاضی ثبت کرد.

به‌گزارش وال‌استریت ژورنال، مدل هوش مصنوعی کلاد شرکت آنتروپیک موفق شد گامی بزرگ در مسیر تحلیل یکی از سرسخت‌ترین معماهای ریاضیات بردارد. جراد سامنر، کارمند آنتروپیک، حین دویدن در سان‌فرانسیسکو از این مدل زبانی خواست روی فرضیه‌ی ریمان کار کند.

دانشمندان در طول نیم قرن پژوهش توانسته بودند اثبات کنند که ۴۱٫۶ درصد از صفرهای غیربدیهی تابع زتای ریمان روی یک خط عمودی مشخص قرار دارند. کلاد طی ۵۴ ساعت پردازش، این عدد را به ۶۷٫۲ درصد رساند؛ دستاوردی که تحلیل‌گران نظریه‌ی اعداد در دانشگاه استنفورد آن را چشمگیرترین نتیجه‌ی تولیدشده توسط هوش مصنوعی در ریاضیات تا امروز می‌دانند.

جراد سامنر درباره‌ی نحوه‌ی هدایت مدل گفت: «بیشتر فقط عبارت‌های متفاوتی به کلاد می‌گفتم، چیزهایی مثل ادامه بده و به خودت باور داشته باش.»

هوش مصنوعی در ابتدا حل این مسئله را ناممکن می‌دانست و تمایلی به ادامه‌ی کار نشان نمی‌داد. سامنر با ارائه‌ی پیام‌های انگیزشی و یادآوری توانایی‌های سیستم، مدل را ترغیب کرد تا ۶۵۰ ایده‌ی ناموفق را بیازماید و در نهایت ۲۳ عامل پژوهشی هم‌زمان را برای رسیدن به پاسخ فعال کند.

پژوهشگران آزمایشگاه‌های پیشرو معتقدند مدل‌های بزرگ زبانی هنگام مواجهه با مسائل بسیار پیچیده دچار نوعی تردید در محاسبات خود می‌شوند. ترنس تائو، ریاضی‌دان برجسته، در گفت‌وگو با پژوهشگران به رفتار مشابه مدل‌ها در مواجهه با مسائل اردوش اشاره کرده است.

مارک چن، مدیر ارشد پژوهش در OpenAI، درباره‌ی رفتار سامانه‌های هوشمند گفت: «سیستم‌های هوش مصنوعی بیش از آنچه تصور می‌کنید شبیه انسان رفتار می‌کنند.»

جیمز داناوان، مدیر سابق بخش نتایج شناختی در OpenAI، درباره‌ی فرآیند هدایت مدل‌ها گفت: «پژوهش‌های پیشرو در واقع چیزی جز متقاعد کردن مدل‌ها برای رفتار کردن به شیوه‌ی دلخواه ما نیست.»

پیشرفت اخیر نشان می‌دهد که تشویق کلامی و یادآوری توانایی‌ها، مسیر کاوش مدل‌های هوش مصنوعی را برای یافتن راه‌حل‌های نوآورانه هموار می‌سازد.

خانواده ما