عصر جدید کوپرتینو؛ جان ترنوس چه نقشهای برای آینده محصولات اپل دارد؟
مرد آرام و در سایهی کوپرتینو بالاخره به بالاترین مقام رسید؛ آیا جانشین تیم کوک میتواند جادوی از دست رفتهی اپل را دوباره زنده کند؟
یکی از نیمهشبهای سال ۲۰۰۱، جان ترنوس جوان فرسنگها دور از خانه، در کارخانهی یکی از تأمینکنندگان اپل، ذرهبینی به دست گرفته بود و شیارهای متحدالمرکز روی سر یک پیچ را میشمارد. پیچ به پشت نمایشگر سینما دیسپلی بسته میشد؛ جایی که احتمالاً هیچ کاربری نیمنگاهی هم به آن نمیانداخت. اما ترنوس نمیتوانست از این مشکل بگذرد.
روی سرِ پیچ ۳۵ شیار وجود داشت، درحالیکه طراحی اپل ۲۵ شیار میخواست. ترنوس با تولیدکننده بحث میکرد که ناگهان به خودش آمد و فکر کرد: «من اینجا دقیقا چه میکنم؟ یعنی کارم عادی است؟» و بعد به این نتیجه رسید که شاید عادی نباشد، ولی قطعا کار درستی میکند. گروه ماهها برای ساخت نمایشگر وقت گذاشته بود و ترنوس میخواست حتی پنهانترین قطعات هم به بهترین شکل ساخته شوند.
خلاصه صوتی، ساختهشده با هوش مصنوعی
مهندسی که ۲۵ سال پیش دغدغهاش تطبیق یک قطعه با نقشهی کاغذی بود، بهتدریج گسترهی نفوذش از نمایشگری ساده فراتر رفت و به تکامل آیمک، آیپد، ایرپادز، آیفون، مک و در نهایت رهبری کل سختافزار اپل رسید و حالا سکان یکی از ارزشمندترین شرکتهای جهان را در دست میگیرد.
ترنوس تقریباً تمام زندگی حرفهایاش را درون کوپرتینو و بهدوراز هیاهوی رسانهای سپری کرد، مردی در سایه که قدمبهقدم با محصولات شرکت بالا رفت. مسیر حرفهای جانشین تیم کوک، از طراحی دستگاه تغذیهی مکانیکی در استخر دانشگاه آغاز شد، از کارخانههای آسیایی و گذار مک به اپل سیلیکون گذشت و به تصمیمهایی رسید که نقشهی راه محصولات اپل را ترسیم میکنند.
ترنوس سال ۱۹۹۳ از ساحل غربی آمریکا به فیلادلفیا رفت تا در دانشگاه پنسیلوانیا مهندسی مکانیک و مکانیک کاربردی بخواند. روانشناسی را نیز بهعنوان رشته فرعی انتخاب کرد و چهار سال عضو تیم شنا بود. همتیمیها و همخانهاش، پال فیهری، او را دانشجویی آرام، بهشدت منظم و خوشبرخورد به یاد میآورند که «هرگز عجولانه تصمیم نمیگرفت».
بیدارباشهای زودهنگام، دو نوبت تمرین طاقتفرسای روزانه و اردوهای فشردهی زمستانی در فلوریدا، استمراری را در ترنوس نهادینه کرد که بعدها به مشخصهی حرفهایاش تبدیل شد. سال ۱۹۹۴ در دو سری مسابقات شنا مقام نخست را به دست آورد و مربیانش او را به انضباطی میشناختند که نیازی به نمایش نداشت. هر روز تا نهایت مرز توانش کار میکرد، اما همیشه خوشخلق میماند.
ترنوس مهمترین پروژهی دوران دانشجوییاش را با هدف کمک به افراد مبتلا به فلج چهاراندام انتخاب کرد. او و همتیمیهایش دستگاهی به نام H.A.N.D. Feeder را طراحی کردند که بدون نیاز به هیچگونه موتور یا تجهیزات الکترونیکی، حرکات سر و گردن کاربر را به حرکت قاشق ترجمه میکرد تا به استقلال آنها در غذاخوردن کمک کند.
طراحی بازوی مکانیکی برای بیماران فلج، اولین پروژهای بود که استعداد مهندسی ترنوس را ثابت کرد
مهندسی دستگاه چنان ظریف بود که حرکات هدفمند را دریافت و حرکات اضافی سر را فیلتر میکرد. تیم آنها نمونههای اولیه دستگاه را با قطعات لگو ساخت و موفق شد جایزهی بهترین مقالهی Procter & Gamble را در یک کنفرانس معتبر رباتیک از آن خود کند.
دوران دانشگاه ترنوس بدون خطا به پایان نرسید. روزی هنگام کار با دستگاه فرز CNC، دستور کامپیوتری اشتباهش باعث شد ابزار برش با شدت به میز کار کوبیده شود و خسارت سنگینی به بار بیاورد. مسئول کارگاه تا پایان سال او را با لقب کرَش (تصادف) صدا میزد؛ خاطرهای که خود ترنوس بعدها با خنده از آن یاد میکرد.
بااینحال ترنوس فهمید که هر محصول کاملی، از دل نمونههای اولیه، لمس اشیای واقعی و آزمونوخطا و یادگیری متولد میشود.
ترنوس سال ۱۹۹۷ فارغالتحصیل شد و بهعنوان مهندس مکانیک به شرکتی کوچک به نام Virtual Research Systems پیوست. این استارتاپ در زمینهی ساخت تجهیزات و هدستهای واقعیت مجازی فعالیت میکرد؛ محصولاتی که در اواخر دههی ۹۰ میلادی بهشدت سنگین، گران و عمدتاً مخصوص محیطهای تخصصی بودند.
اگرچه جان ترنوس چهار سال در این شرکت ماند و دوران کاریاش با عرضهی محصولاتی چون هدست V8 همزمان شد، اما تجربهی نخستین شغلش از منظر دیگری ارزشمند بود. او الفبای ساخت سختافزار واقعیت مجازی را در همان سالها آموخت؛ بینشی که سالها بعد هنگام تصمیمگیری درباره گرانترین هدست اپل، دوباره به کارش آمد.
سال ۲۰۰۱، زمانی که جان ترنوس به گروه طراحی محصول اپل پیوست، این شرکت شباهت چندانی به امپراتوری تثبیتشده امروزی نداشت. اپل بهتازگی از سایهی بحران مالی اواخر دههی ۹۰ گریخته بود و برای بازپسگیری جایگاهش در صنعت کامپیوتر میجنگید. نخستین آیپاد همان سال معرفی شد و آیفون اصلاً وجود خارجی نداشت.
نخستین ماموریت ترنوس با نمایشگر سینما دیسپلی (Cinema Display) تعریف شد که او را در نیمههای شب به وسواس شمردن شیار پیچها کشاند. محفظهی شفاف این دستگاه با پیچهایی از جنس فولاد ضدزنگ مونتاژ میشد که شیارهای روی سر آنها، نور را دقیقا شبیه به سطح یک سیدی بازتاب میدادند.
ترنوس در اولین پروژهاش در اپل، با یکی از دشوارترین بخشهای مهندسی محصول روبهرو شد و فاصلهی طرح آرمانی روی کاغذ و آنچه را که خط تولید تحویل میدهد، کاملاً درک کرد. خودش میگوید که حضور در میان مهندسان باتجربه اپل، در ماههای نخست هم هیجانزدهاش میکرد و هم او را میترساند.
ترنوس برخلاف مدیران سنتی، دفاتر اختصاصی را رد میکرد تا همیشه کنار تیم مهندسیاش بماند
سالها بعد بر اساس تجربهی ابتداییاش از اپل به دانشجویان دانشگاه پنسیلوانیا توصیهای کرد: «هرگز خودت را کمهوشترین آدم اتاق فرض نکن، اما خیال نکن به اندازهی دیگران میدانی.» نیمهی اول این قانون به او جرئت حرفزدن میداد و نیمهی دوم اجازهی پرسیدن، ترکیبی حیاتی برای مهندسی جوان که برای اولینبار با غولهای زنجیرهی تأمین و تولید انبوه مواجه میشد.
ترنوس تنها سه سال پس از ورودش به اپل به جایگاه مدیریتی رسید. در همان دوران، تیم او به طبقهای با فضای کاریِ باز منتقل شد. با اینکه ترنوس میتوانست یکی از دفترهای خصوصی را انتخاب کند، اما ترجیح داد میز کارش را در کنار اعضای تیمش بگذارد.
حتی در سال ۲۰۱۱، زمانی که با بازنشستگی رئیسش، استیو سیفرت، یک دفتر اختصاصی دیگر خالی شد، ترنوس باز هم دست رد به سینهی این پیشنهاد زد. سیفرت بعدها او را مدیری مردمدار توصیف کرد و گفت همین نشستن در دل تیم، کلید موفقیت ترنوس در هدایت و درک بهتر کارکنانش بود.
تا سال ۲۰۰۵، سکان مهندسی سختافزار آیمک در دستان ترنوس قرار داشت و او روی نسل G5 کار میکرد. با پذیرش این نقش، سفرهای پیدرپی میان کوپرتینو و کارخانههای آسیایی به بخشی از زندگیاش تبدیل شد و در کارخانهها آموخت که چگونه ایدهای ظریف را میلیونها بار تکرار کند.
یکی از ماموریتهای سخت تیم او تثبیت صفحهی شیشهای آیمک با استفاده از آهنربا بود؛ آنها باید روشی نامتعارف را از مرحلهی طراحی عبور میدادند و به فرایند تولیدی قابلاعتمادی تبدیل میکردند. تحلیلگران نیز صعود سریع ترنوس را به ترکیب درک او از طراحی و تجربهاش از خطوط تولید نسبت میدهند.
ترنوس باوجود صعود در نمودار سازمانی، حضور عمومی محدودی داشت، خیلی کم مصاحبه میکرد و برخلاف بسیاری از مدیران فناوری، به فکر این نبود که برای خودش پرسونای رسانهای مستقلی بسازد. در عوض اعتبارش در داخل اپل هر روز بیشتر میشد.
همه او را بهعنوان مدیری آرام میشناختند که محصول را میفهمید، به جزئیات فنی تسلط داشت و اعتماد گروههای مهندسی را به دست میآورد. همین ویژگیها باعث شد دامنهی نفوذش بهسرعت از مرزهای یک خانوادهی محصول فراتر برود.
ترنوس هرگز بهدنبال ساختن پرسونای رسانهای پرهیاهو نبود
ترنوس سکان هدایت مهندسی سختافزار نخستین نسل آیپد را به دست گرفت و مسیر تکاملش را در سالهای بعد ترسیم کرد. سال ۲۰۱۳ به مقام معاون مهندسی سختافزار اپل رسید و مسئول نظارت بر توسعهی نسلهای مک و آیپد شد، سپس دامنه کارش به ایرپادز، اپلواچ و آیفون گسترش یافت.
یکی از مهمترین مداخلههای او در بخش آیپد، به نرمافزار گجت مربوط میشد. ترنوس استدلال میکرد سیستمعاملی که برای گوشی طراحی شده، از پردازنده قدرتمندتر و نمایشگر بزرگتر تبلت بهره کامل نمیبرد. او گروه نرمافزار را به افزودن قابلیتهای چندوظیفگی ترغیب کرد و همزمان در بخش سختافزار، توسعه اپل پنسل و مجیک کیبورد را پیش برد.
اصرار ترنوس بر هماهنگی سختافزار و نرمافزار، آیپد را ارتقا داد و خیلی زود در پروژهای بسیار بزرگتر نیز به کارش آمد.
ژوئن ۲۰۲۰، زمانی که اپل از برنامهاش برای کوچ از پردازندههای اینتل به تراشههای اختصاصی خود خبر داد، ماجرا روی کاغذ به تعویض سازندهی تراشه شباهت داشت.
اما در عمل، تقریباً تمام لایههای سیستم باید با معماری جدید هماهنگ میشدند، از طراحی برد و مدیریت دما گرفته تا مصرف انرژی، حافظه، سیستمعامل، ابزارهای توسعه، سازگاری برنامهها و برنامه تولید چند خانواده مک. چالشی که تمام خطوط تولید مک را از اساس دگرگون میکرد.
بار گذار تاریخی به اپل سیلیکون روی دوش مثلثی از مدیران ارشد تقسیم شد. درحالیکه تیم جانی سروجی در حال پیریزی معماری تراشهها بود و کریگ فدریگی با تیم نرمافزارش مکاواس و ابزارهای جدید را آماده میکرد، جان ترنوس مسئولیت بازطراحی سختافزار حول این پردازندههای جدید را برعهده گرفت.
ترنوس با موفقیت توانست قدرت تراشههای M را به محصولاتی بیصدا، قدرتمند و کممصرف تبدیل کند
تیم ترنوس باید قدرت تراشهها را به محصولاتی نهایی و قابلتولید تبدیل میکرد؛ فرایندی که مستلزم حل چالشهایی نظیر مدیریت دما، مصرف باتری و تعبیه تراشه در سختافزار دستگاههای مختلفی مانند مکبوک ایر ظریف و مکپرو قدرتمند بود.
نخستین مکهای مجهز به M1 در اواخر ۲۰۲۰ عرضه شدند، دستگاههایی که با مصرف انرژی کمتر، کارایی خیرهکنندهای را به نمایش گذاشتند. عمر باتری لپتاپها افزایش یافت و برخی مدلها حتی به خنککننده داخلی نیازی نداشتند.
گذار کامل به تراشههای اختصاصی اپل نسبت به برنامه اولیه زمان بیشتری برد و سرانجام سال ۲۰۲۳ با عرضه مک پرو مجهز به M2 Ultra پایان یافت؛ ولی کاربران و توسعهدهندگان را دچار آشفتگی و سردرگمی نکرد. موفقیت اپل سیلیکون جایگاه ترنوس را در اپل بالاتر برد، مدیری که حالا هزاران تصمیم سختافزاری را در پروژههای چندساله و میانسازمانی هماهنگ میکرد.
سال ۲۰۲۱، زمانی که دن ریچیو از ریاست مهندسی سختافزار کنار رفت تا تمرکزش را روی پروژهی جدیدی معطوف کند که بعدها با نام ویژن پرو به جهان معرفی شد، جان ترنوس بهعنوان جانشین او به حلقهی مدیران ارشد اپل راه یافت. از آن زمان، تمامی تیمهای پشت آیفون، آیپد، مک، اپلواچ، ایرپادز و در نهایت خود ویژن پرو، در سازمانی قرار گرفتند که ترنوس هدایتش میکرد.
دوران رهبری ترنوس با تغییر تدریجی اولویتهای طراحی اپل همراه شد. در سالهایی که ظاهر مینیمال حرف اول را در طراحی میزد، مکبوکها با کیبورد پروانهای و تاچ بار راهی بازار میشدند و برخی از درگاههای آشنای خود را از دست داده بودند.
نسلهای بعدی مکبوک پرو دوباره ضخیمتر شدند، درگاههای پرکاربرد خود را پس گرفتند و با تاچ بار خداحافظی کردند. تحلیلگران تغییر مسیر مک را بازتابی از وزن بیشتر عملکرد، دوام، عمر باتری و کیفیت استفاده در سازمان سختافزار ترنوس میدانند.
دوران رهبری ترنوس با تغییر تدریجی اولویتهای طراحی اپل همراه شد
مسلما ترنوس در مدیریت گسترهی عظیم سختافزاری اپل گاهی با بحرانهای غیرمنتظرهای مواجه میشد. کمی پیش از عرضهی ویژن پرو، تیمهای مهندسی متوجه شدند ایرپادز پرو نمیتواند تاخیر بسیار کم صدای ویژن پرو را فراهم کند؛ قابلیتی که برای غرقشدن کاربر در فضای هدست، ضرورت مهمی به شمار میرفت.
اگرچه اپل مشکل را با عرضهی نسخهی اصلاحشدهای از ایرپادز پرو در اواخر سال ۲۰۲۳ برطرف کرد، اما طبق گزارش بلومبرگ، واکنش اولیهی ترنوس برای یافتن مقصر اصلی، موجی از دلخوری را در میان برخی کارکنان به راه انداخت.
کسانی که با ترنوس کار کردهاند، واکنشش را متفاوت با شیوهی مدیریتی همیشگی او توصیف میکنند و میگویند او خطاها را بیشتر بهصورت مشکلات سیستمی میبیند. وقتی محصولی در مسیر سختافزار، نرمافزار، آزمایش و کنترل کیفیت دچار مشکل میشود، مدیریت باید فرایند را اصلاح کند و مسئولیت را بر دوش یک مهندس نگذارد.
هرچند حاشیههای مکدرکننده ایرپادز در فضای شرکت پیچید، اما تصویری که در ادامه از او تثبیت شد، مدیری بود که ترمیم سیستمها را به یافتن قربانی ترجیح میدهد.
هرچه دامنهی مسئولیتهای ترنوس وسیعتر میشد، نقش او هم از حل مسائل فنی فراتر میرفت و تصمیماتش در زمینهی آیندهی پروژههای بزرگ اپل اهمیت بیشتری پیدا میکرد. پروژهی Apple Car یکی از بزرگترین آزمونهای ترنوس در جایگاه جدیدش محسوب میشد، برنامهای که اپل بیش از یک دهه زمان، سرمایه و نیروی انسانی صرفش کرد.
ترنوس در زمرهی مدیرانی بود که درباره ادامه پروژه تردید داشت و نگرانیاش هم به فاصله صنعت خودرو با کسبوکار اصلی اپل، حاشیه سود کمتر و انتقال مهندسان از محصولات دیگر برمیگشت. پروژه سرانجام در سال ۲۰۲۴ متوقف شد و بسیاری از کارکنان آن به گروههای دیگر مانند بخش هوش مصنوعی انتقال یافتند.
ترنوس درباره ادامه پروژه خودروی اپل تردید داشت
دومین برنامه یعنی ویژن پرو، ترنوس را مقابل تجربهی نخستین سالهای کاریاش قرار داد. او که اواخر دهه ۱۹۹۰ روی هدستهای واقعیت مجازی کار کرده بود، محدودیتهای مختلف این فرم فکتور را به خوبی میشناخت. طبق گزارشها ترنوس نسبت به جایگاه ویژن پرو در سبد محصولات عمومی شرکت، رویکرد بسیار محتاطانهای داشت.
هدست ۳۴۹۹ دلاری کلکسیونی از نوآوریهای پیشگامانه را به بازار آورد، اما چالشهایی نظیر قیمت بالا، وزن و ابعاد دستگاه، اپل را واداشت تا برای تثبیت موقعیت خود در حوزهی محاسبات فضایی و عرضهی محصولی فراگیرتر، بهدنبال مسیرهای جایگزین و مقرونبهصرفهتری باشد.
نخستین تغییر بزرگ نقشه محصولات ویژن پیش از آغاز رسمی مدیرعاملی ترنوس رخ داد. ژوئن ۲۰۲۶ مینگچی کو، تحلیلگر زنجیره تأمین اپل، گزارش داد که ترنوس بازنگری نقشه محصول را تأیید میکند.
برنامهای که تا یک سال پیش شامل چندین مدل هدست و عینک مختلف میشد، حالا تنها روی دو محصول مشخص متمرکز شده بود. عینک هوشمند بدون نمایشگر و مجهز به قابلیتهای هوش مصنوعی برای سال ۲۰۲۷، و عینک واقعیت افزودهی دارای نمایشگر برای سالهای بعد.
او مسیر اپل را از هدستهای گرانقیمت به سوی عینکهای هوشمند و کاربردیتر تغییر داد
روند آزمایشها روی نسخهی سبکتر و ارزانتر ویژن پرو ادامه خواهد داشت، بااینحال اولویت کوتاهمدت اپل به عینکهایی اختصاص مییابد که برای استفادهی روزمره طراحی میشوند. نقشهی جدید و موج بازآراییها در آگوست ۲۰۲۶ به تیمهای توسعهدهندهی نرمافزار و محتوای ویژن پرو نیز رسید.
اپل بیش از ۲۰۰ موقعیت شغلی را در بخشهای ویژن، سیری و نرمافزار حذف کرد که نزدیک به ۱۰۰ مورد از آنها مستقیماً به گروه ویژن مربوط میشد و بهتبع دپارتمانهای بازی و ویدیوهای فراگیر کوچکتر شدند. کارکنان مطلع شدند که توسعهی سختافزار ویژن پرو و سیستمعامل visionOS همچنان ادامه مییابد.
استراتژی جدید اپل بخشی از توان عملیاتی شرکت را از تولید محتوای اختصاصی برای هدست، به سمت توسعهی عینکهای هوشمند و نسل جدید محصولات هوش مصنوعی سوق داد؛ یکی از مهمترین تغییراتی که پیش از نشستن جان ترنوس بر صندلی مدیرعاملی، به نام او ثبت شد.
مدیرعامل اپل مسئولیت بخشهای متنوعی همچون خدمات، بازاریابی، نرمافزار، امور مالی، زنجیره تأمین و روابط دولتی را بهعهده دارد. اپل هم طی چند سال اخیر، جان ترنوس را از مدیریت مهندسی سختافزار فراتر برد و او را به همین حوزهها نزدیکتر کرد.
حضور جان ترنوس در ویدیوهای معرفی محصول و مصاحبههای رسانهای بهمرور پررنگتر شد. او در پیامهای معرفی محصولات نقش جدیتری بر عهده گرفت و به جلساتی راه یافت که بسیار فراتر از مرزهای فعالیتهای سابقش بودند.
گزارشهای داخلی اپل از مشارکت فعال او در دیدار با نهادهای نظارتی و هماهنگی عمیقتر میان بخشهای طراحی، نرمافزار و بازاریابی حکایت داشتند. پروژههای نوین مانند رباتیک خانگی، دستگاههای مبتنی بر هوش مصنوعی و فرمفکتورهای جدید گجتهای پوشیدنی نیز بهتدریج زیر چتر نظارتی او قرار گرفتند.
اپل سرانجام ۲۰ آوریل ۲۰۲۶ اعلام کرد جان ترنوس از اول سپتامبر جایگاه مدیرعاملی و عضویت در هیئتمدیره را در اختیار میگیرد و تیم کوک بهعنوان رئیس اجرایی هیئتمدیره به کار خود ادامه میدهد. کوک همچنان در پیشبرد روابط با دولتها، سیاستگذاران و مدیریت مسائل کلان شرکت حضور خواهد داشت.
تیم کوک پیش از رسیدن به مقام مدیرعاملی، در حوزهی عملیات و زنجیره تأمین تجربهی طولانی و بسیار مؤثری داشت و محصولات شرکت را با تیراژ عظیم و حاشیه سود بالا به بازارهای جهانی عرضه کرد. جان ترنوس اما از مسیر کاملاً متفاوتی به این جایگاه میرسد.
رویکرد مدیریتی ترنوس برخلاف تیم کوک، مستقیما بر پایه درک عمیق از مهندسی محصول استوار است
ترنوس در جلسات طراحی میتواند پرسشهای بسیار دقیقی دربارهی انتخاب متریال، محدودیتهای حرارتی یا رفتار فنی یک قطعهی خاص مطرح کند. به همین دلیل مدیران سابق اپل او را مهندسی واقعی توصیف میکنند.
ترنوس نه کاریزمای صحنهای استیو جابز را دارد و نه پیشینه تدارکاتی تیم کوک را. مدیریت اپل پس از ۱۵ سال به متخصصی میرسد که هویت حرفهایاش در دل فرایند خلق محصول شکل گرفت، از طراحی قطعات و رفع گرههای کور تولید گرفته تا هماهنگسازی سختافزار و نرمافزار در چندین نسل از محصولات شرکت.
هوش مصنوعی، حتی پیش از آغاز رسمی دوران مدیرعاملی ترنوس، به بخشی جداییناپذیر از برنامههای او تبدیل شد. اپل پس از تجربهی تأخیرهای مربوط به سیری و مجموعه قابلیتهای اپل اینتلیجنس، تیمهای خود را تقویت کرد، مدیران تازهنفسی را به خدمت گرفت و سرانجام در ژوئن ۲۰۲۶، نسخهی بازطراحیشدهی سیری را به نمایش گذاشت.
ترنوس تنها یک روز پس از اعلام رسمی جانشینی، در گردهمایی کارکنان اپل تأکید کرد که هوش مصنوعی «ظرفیتی تقریباً نامحدود» برای شرکت ایجاد میکند.
او نقشه پیش روی اپل را هیجانانگیزترین دوره محصولسازی در ۲۵ سال فعالیت حرفهای خود خواند و همان ماه سازمان مهندسی سختافزار را حول پلتفرم داخلی جدیدی بازآرایی کرد که از هوش مصنوعی برای شتاببخشیدن به توسعه محصول و بهبود کیفیت دستگاهها استفاده میکند.
ترنوس میگوید هوش مصنوعی ظرفیتی تقریباً نامحدود برای شرکت ایجاد میکند
مدیرعامل جدید اپل پیشازاین در مصاحبهای با Tom’s Guide گفته بود: «ما هرگز به عرضهکردن یک فناوری فکر نمیکنیم. همیشه میخواهیم بفهمیم که چطور میتوانیم از فناوری برای ساخت محصولات، قابلیتها و تجربههای عالی برای کاربران استفاده کنیم.»
ترنوس در توضیحاتش به ترجمه زنده در ایرپادز اشاره کرد، جایی که هوش مصنوعی وظیفهی مشخصی را بر عهده میگیرد، بدون آنکه ذهن کاربر را درگیر نام مدلهای زبانی یا سازوکارهای پشتپرده کند. او همچنین مسیر هوش مصنوعی را برنامهای بلندمدت شرکت خواند.
به گفته ترنوس، اپل اینتلیجنس به رشد خود ادامه میدهد و کارهای روزمره را برای کاربران آسانتر میکند. ادغام موفق هوش مصنوعی در محصولات شرکت حتی میتواند حضور فناوری را از چشم کاربر پنهان نگه دارد. چنین رویکردی، هوش مصنوعی را به لایهای نامرئی اما کارآمد در سراسر اکوسیستم آیفون، مک، ایرپادز، خانهی هوشمند و پوشیدنیهای آیندهی اپل تبدیل خواهد کرد.
عینکهای هوشمند بدون نمایشگر قرار است دوربین، میکروفن و قابلیتهای هوش مصنوعی را در کالبدی بسیار سبکتر از ویژن پرو به کاربران ارائه دهند. پروژههای دیگری نظیر رباتیک خانگی، نمایشگرهای متصل به بازوی مکانیکی، پوشیدنیهای جدید و دستگاههای مبتنی بر تراشههای اپل سیلیکون نیز مراحل مختلف توسعه را پشت سر میگذارند.
گرچه عرضه هیچیک از محصولات گزارششده قطعی نیست، ولی مشخصاً اپل روی پیوند هوش مصنوعی با دستگاههای روزمره تمرکز دارد.
جان ترنوس در روزهایی سکان هدایت محبوبترین برند فناوری جهان را در دست میگیرد که اپل در اوج اقتدار مالی به سر میبرد و ارزش بازارش به حدود ۴٫۷ تریلیون دلار میرسد. تیم کوک با نبوغ مثالزدنیاش در مدیریت عملیات، درآمد و سودآوری اپل را به بالاترین سطح رساند، اما منتقدان همیشه جای خالی یک شگفتی تازه را در دوران او حس میکردند.
اکنون کلیدهای کوپرتینو به دست مردی سپرده میشود که برخلاف سلف خود، از دل آزمایشگاههای سختافزار بیرونآمده و بسیاری معتقدند نگاهش به طراحی، وسواسهای استیو جابز را یادآوری میکند.
آیفون، مک و آیپد دههها ضامن بقای اپل بودهاند، اما به قول مهندسان قدیمی این شرکت، نمیتوان تا ابد از یک محصول تکراری سود دوشید. ترنوس برای خلق شگفتی بعدی، باید دکمهی شروع دوباره را فشار دهد، چرا که او با آزمونی سهگانه و جدی روبهرو است.
ترنوس در وهلهی اول باید عقبماندگی اپل در حوزهی هوش مصنوعی را جبران کند، میدانی که رقبا با سرعت در آن میتازند. در گام بعدی باید با جذابسازی دوبارهی فضای کار، جلوی مهاجرت نخبگان و طراحان ارشد به سایر شرکتها را بگیرد و در نهایت، این مهندس درونگرا باید دیپلماسی را بیاموزد تا بتواند روی طناب باریک سیاستهای جهانی، جنگ تعرفهها و روابط پیچیدهی تجاری قدم بردارد.
جان ترنوس پیشازاین به جهان نشان داد که چگونه قطعات سیلیکون را به پایهی گجتهایی محبوب تبدیل کند؛ اما آیا میتواند آیندهی اپل را هم با موفقیت مدیریت کند؟
خانواده ما
ارسال دیدگاه
دیدگاهها