اگر والدینتان تا ۱۰۰ سالگی عمر کنند، آیا شما هم شانس عمر طولانی خواهید داشت؟
پژوهشگران در مطالعهای جامع دریافتند فرزندان افراد صدساله با بهرهمندی از مزیت ژنتیکی، ۴۲ درصد کمتر با خطر مرگ و بیماریهای قلبی مواجه میشوند.
گروه انسانهایی که از هدیهی شگفتانگیز طول عمر برخوردار هستند، بسیار کوچک است. این قابلیت فقط در حدود ۰٫۰۱ درصد از جمعیت جهان دیده میشود. به چنین افرادی «صدسالهها» میگویند؛ کسانی که به ۱۰۰ سالگی میرسند و سالهاست در پژوهشهای علمی دیده میشوند. اما آیا نسل بعدی هم این توانایی ویژه را به ارث میبرد؟
بهگزارش ساینسآلرت، مطالعهای تازه نشان میدهد طول عمر استثنایی احتمالاً در خانوادهها تکرار میشود. پژوهشگران برای بررسی این موضوع، دادههای سه مطالعه طولی مستقل را بررسی کردند که در مجموع بیش از ۲۳۰۰ فرزند افراد صدساله و بیش از ۱۷۰۰ نفر را در گروه کنترل شامل میشدند. والدین افراد گروه کنترل طول عمر مشابهی نداشتند.
نتایج در هر سه گروه نشان داد فرزندان صدسالهها در مقایسه با گروه کنترل، خطر مرگ کمتری دارند و کمتر به بیماریهای قلبیعروقی و فشار خون بالا مبتلا میشوند. در دو مورد از سه گروه نیز خطر سکته مغزی کمتر بود.
تفاوتها نیز قابلتوجه بود. فرزندان صدسالهها در هر سن مشخص، ۳۲ درصد خطر کمتر برای ابتلا به فشار خون بالا، ۳۳ درصد خطر کمتر برای بیماریهای قلبیعروقی و ۴۲ درصد خطر کمتر برای مرگ داشتند. همچنین، این افراد فقط کمتر به بیماریهای مرتبط با افزایش سن مبتلا نمیشدند، بلکه در صورت ابتلا نیز معمولاً بیماری دیرتر ظاهر میشد. شروع فشار خون بالا در فرزندان صدسالهها حدود پنج سال به تأخیر افتاده بود و مرگ نیز بهطور میانگین حدود سه سال دیرتر از گروه کنترل رخ داده بود.
یافتههای پژوهش به معنای بیاهمیت بودن سبک زندگی نیست
اریک رید، پژوهشگر پیری و نویسندهی اول مطالعه از کالج پزشکی آلبرت اینشتین، میگوید: «هماهنگی نتایج در سه مطالعهی متفاوت، این ایده را تقویت میکند که طول عمر استثنایی در خانوادهها تکرار میشود.»
بااینحال، مزیت مذکور برای همهی بیماریها دیده نشد. نتایج نشان داد که خطر ابتلا به سرطان در فرزندان صدسالهها تفاوت معناداری با دیگران ندارد. پژوهشگران احتمال میدهند این افراد شاید مقاومت بیشتری در برابر پیامدهای سرطان داشته باشند و در نتیجه، مرگومیر ناشی از سرطان در آنها کمتر باشد، حتی اگر میزان ابتلا به سرطان کاهش نیابد. احتمال دیگر نیز این است که غربالگری بیشتر در این افراد، سرطانهای کمخطر را که تأثیر چندانی بر مرگومیر ندارند، زودتر شناسایی کند.
پژوهشگران همچنین عواملی مانند رژیم غذایی، سطح تحصیلات، وضعیت اقتصادی و اجتماعی و همچنین، مصرف دخانیات را نیز در نظر گرفتند. حتی پس از تطبیق گروهها بر اساس این عوامل، فرزندان صدسالهها همچنان از خطر کمتر ابتلا به بیماری برخوردار بودند. این موضوع میتواند نشان دهد عوامل محیطی و رفتاری برای افرادی که از خانوادههای دارای طول عمر استثنایی میآیند، تأثیر متفاوتی بر سلامت دارند.
بااینحال، یافتهها به معنای بیاهمیت بودن سبک زندگی نیست. رید تأکید میکند رفتارهای سالم برای همه اهمیت دارند، اما برخی افراد در خانوادههایی با طول عمر استثنایی ممکن است از مزیتهای زیستی برخوردار باشند که به آنها کمک میکند در برابر عوامل محیطی و رفتاری مؤثر بر سلامت، مدت بیشتری سالم بمانند.
مطالعه در مجلهی JAMA Network Open منتشر شده است.
خانواده ما
ارسال دیدگاه
دیدگاهها