به گزارش پول و تجارت، بررسی صورتهای مالی حسابرسینشده ششماهه نخست سال جاری بانک دی نشان میدهد که این بانک، با وجود رشد قابل توجه برخی اقلام درآمدی، همچنان در مسیر زیاندهی قرار دارد و افزایش هزینهها اجازه نداده است رشد درآمدها به بهبود معنادار عملکرد عملیاتی منجر شود.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، بانک دی در نیمه نخست سال جاری ۹ هزار و ۷۷۴ میلیارد تومان از محل تسهیلات اعطایی درآمد کسب کرده است؛ رقمی که نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۱۱۹ درصد افزایش نشان میدهد. با این حال، این رشد درآمدی در برابر هزینه سنگین تأمین منابع بانک، تصویر چندان امیدوارکنندهای از وضعیت مالی آن ترسیم نمیکند.
هزینه سود سپردهها؛ پاشنه آشیل بانک دی
یکی از مهمترین نکات قابل تأمل در صورتهای مالی بانک دی، فاصله قابل توجه میان درآمد تسهیلات و هزینه سود سپردههاست. این بانک در ششماهه نخست سال جاری ۲۰ هزار و ۸۶۲ میلیارد تومان بابت سود سپردهها هزینه کرده که نسبت به دوره مشابه سال قبل ۹۲ درصد رشد داشته است.
به این ترتیب، هزینه سود سپردهها بیش از دو برابر درآمد حاصل از تسهیلات اعطایی بوده و فاصله این دو رقم به حدود ۱۱ هزار و ۸۸ میلیارد تومان رسیده است؛ شکافی که فشار قابل توجهی بر منابع درآمدی بانک وارد میکند.
هرچند افزایش هزینه سود سپردهها بهتنهایی برای ارزیابی عملکرد یک بانک کافی نیست، اما در کنار درآمد تسهیلات، این پرسش اساسی را مطرح میکند که بانک دی تا چه اندازه توانسته است منابع جذبشده را به شکل مؤثر و سودآور به کار گیرد.
رشد ۱۷۰ درصدی درآمدها؛ چرا زیان همچنان پابرجاست؟
مجموع درآمدهای عملیاتی بانک دی در ششماهه نخست سال جاری به ۱۵ هزار و ۵۷۹ میلیارد تومان رسیده که از رشد ۱۷۰ درصدی نسبت به مدت مشابه سال قبل حکایت دارد.
با وجود این افزایش قابل توجه، بانک نهتنها از محدوده زیان خارج نشده، بلکه همچنان با زیان عملیاتی سنگینی دستوپنجه نرم میکند. این موضوع نشان میدهد که رشد درآمدها، دستکم بر اساس ارقام اعلامشده، هنوز به بهبود پایدار عملکرد عملیاتی منجر نشده است.
در چنین شرایطی، صرف استناد به رشد درصدی درآمدها نمیتواند معیار مناسبی برای سنجش موفقیت عملکرد مدیریت بانک باشد. آنچه اهمیت بیشتری دارد، توانایی بانک در تبدیل درآمدهای کسبشده به سود پایدار و کنترل هزینههایی است که بخش مهمی از منابع درآمدی را جذب میکنند.
افزایش زیان ناخالص و تداوم زیان عملیاتی
بر اساس صورتهای مالی منتشرشده، زیان ناخالص بانک دی در نیمه نخست سال جاری با رشد ۴ درصدی به ۵ هزار و ۲۸۳ میلیارد تومان رسیده است.
همچنین زیان عملیاتی بانک با افزایش ۳ درصدی، رقم ۶ هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان را ثبت کرده است. تداوم این وضعیت، آن هم در شرایطی که درآمدهای عملیاتی رشد قابل توجهی داشتهاند، ضرورت بررسی دقیقتر ساختار هزینهها و عوامل مؤثر بر زیاندهی بانک را برجسته میکند.
افزایش درآمدها زمانی میتواند نشانهای از بهبود واقعی عملکرد باشد که به کاهش زیان، تقویت حاشیه سود و در نهایت دستیابی به سودآوری پایدار منجر شود؛ هدفی که ارقام فعلی صورتهای مالی بانک دی از تحقق آن حکایت نمیکنند.
هزینههای اداری و مطالبات مشکوکالوصول زیر ذرهبین
در بخش هزینهها نیز وضعیت بانک دی چندان امیدوارکننده نیست. هزینههای اداری و عمومی این بانک در دوره مورد بررسی با رشد ۵۵ درصدی به ۲ هزار و ۶۲۱ میلیارد تومان رسیده است.
افزایش این هزینهها در کنار تداوم زیان عملیاتی، ضرورت شفافسازی درباره سیاستهای کنترل هزینه و میزان بهرهوری ساختار اداری بانک را دوچندان میکند. البته برای قضاوت دقیقتر درباره علت این افزایش، باید جزئیات صورتهای مالی و عوامل اثرگذار بر هزینهها نیز بررسی شود.
از سوی دیگر، هزینه مطالبات مشکوکالوصول بانک دی با جهش ۲۲۸ درصدی به ۷۸۳ میلیارد تومان رسیده است؛ افزایشی که نمیتوان بهسادگی از کنار آن گذشت.
رشد این قلم هزینهای میتواند نشانهای از افزایش فشار ناشی از ریسک اعتباری و دشواری وصول بخشی از مطالبات باشد؛ هرچند برای تعیین علت دقیق این رشد، بررسی اطلاعات مربوط به کیفیت داراییها، وضعیت مطالبات غیرجاری و سیاستهای ذخیرهگیری بانک ضروری است.
افزایش هزینه مطالبات مشکوکالوصول، در کنار زیان عملیاتی مستمر، ضرورت توجه جدیتر به کیفیت تسهیلات اعطایی و مدیریت ریسک اعتباری را مطرح میکند.
پرسشهای جدی درباره مسیر اصلاح عملکرد بانک دی
مجموع ارقام منتشرشده از عملکرد ششماهه بانک دی، تصویری از بانکی ارائه میدهد که با وجود رشد درآمدهای عملیاتی، همچنان با شکاف سنگین میان درآمد تسهیلات و هزینه سود سپردهها، زیان عملیاتی مستمر و افزایش برخی هزینههای مهم مواجه است.
در چنین شرایطی، پرسش اصلی این است که برنامه مدیریت بانک برای کاهش فاصله میان هزینه تجهیز منابع و درآمد حاصل از بهکارگیری آنها چیست و چه اقداماتی برای مهار هزینههای اداری، بهبود کیفیت داراییها و کاهش زیان عملیاتی در دستور کار قرار دارد؟
همچنین با توجه به وابستگی بانک دی به بنیاد شهید و امور ایثارگران، شفافیت در عملکرد مالی و ارائه توضیحات روشن درباره برنامههای اصلاحی، از اهمیت ویژهای برخوردار است. البته وابستگی نهادی بانک، بهخودیخود دلیلی بر استفاده از منابع عمومی یا تحمیل زیان به اشخاص دیگر نیست؛ اما اهمیت پاسخگویی درباره وضعیت مالی و نحوه مدیریت منابع را برجسته میکند.
در نهایت، صورتهای مالی ششماهه بانک دی نشان میدهد که رشد درآمدها بهتنهایی برای عبور از بحران زیاندهی کافی نیست. تا زمانی که شکاف میان درآمد و هزینه به شکل مؤثر کاهش نیابد و نشانههای روشنی از بهبود سودآوری پایدار مشاهده نشود، نمیتوان صرف رشد اسمی درآمدها را بهعنوان نشانهای قطعی از بهبود وضعیت این بانک ارزیابی کرد.
دیدگاهها